DE VERSNELLINGEN' VAN HOOGERK ORDË. 5 



dene van de beweging van liet punt langs die assen, en omge- 

 keerd heet de beweging van het punt de resultante van de drie be- 

 wegingen langs de assen. 



De beweging van het punt zal volkomen bekend zijn, als de co- 

 ördinaten bekende functies van den tijd zijn. 



Wordt uit die drie functies de tijd geëlimineerd, dan verkrijgt 

 men twee vergelijkingen tusschen de coördinaten 



ƒ (#i V, z) = 

 <p (./•, y, z) = 



die de vergelijkingen van de baan voorstellen. 



'2. Is die baan eene rechte lijn, dan noemt men de beweging 

 rechtlijnig ; de richting dier lijn is dan de richting der beweging. 



Het spreekt van zelf, dat als de rechtlijnige baan zelve gegeven 

 is, de beweging van het punt ook bekend zal zijn, als zijn afstand 

 s van een vast punt der baan ieder oogenblik bekend is. 



Is de baan eene kromme lijn, dan wordt de beweging kromlijnig 

 genoemd. In dat geval is de raaklijn aan de baan de richting der 

 bew T eging op het oogenblik, dat het punt in het raakpunt is. 



Is die baan gegeven, dan ook zal de beweging bekend zijn, als 

 men voor ieder oogenblik de lengte s van het deel der baan kent, 

 dat het punt van een vast punt op de baan scheidt. 



3. De eenvoudigste beweging is die, waarbij de lengte van den 

 doorloopen weg evenredig is met den daarvoor benoodigden tijd. Zulk 

 een beweging heet eenparig. Ze is volkomen bepaald, als men de 

 baan weet, de plaats, die het punt op zeker oogenblik daarop in- 

 neemt en de lengte van den weg, door het punt in een bepaalden 

 tijd afgelegd. Neemt men voor dat tijdsverloop de tijdseenheid, dan 

 noemt men de lengte van den weg, in de tijdseenheid afgelegd, de 

 snelheid van de eenparige beweging. Wordt dus in t tijdseenheden 



een weg van s lengte-eenheden afgelegd, dan is de snelheid v = — , 



dus s = vt. 



ds 

 De afgeleide — van de doorloopen ruimte naar den tijd is dus 



CLZ 



standvastig en gelijk aan de snelheid. 



4. De eenparige rechtlijnige beweging wordt meetkundig voorge- 

 steld door eene lijn, uit een willekeurig punt als oorsprong getrok- 

 ken in de richting der beweging en waaraau eene lengte gegeven 

 wordt gelijk aan het aantal lengte-eenheden van de" snelheid. Zulk 

 eene lijn heet de snelheidsvector van de beweging. 



Weet men dus behalve de plaats, die het punt op een gegeven 



