20 OVER HET KETONZUUR AFGELEID VAN WIJNSTEENZUÜR, 



leding 'sproduct van het voorgaande zuur (zijnde dit het eerste ont- 

 ledingsproduet door inwerking- van baryt op oplosbaar en onoplos- 

 baar product in waterige oplossing) in verbinding met baryum, 

 onder den invloed van azijnzuur (salpeterzuur, of baryumacetaat). 

 Heeft men dit aangenomen, dan. moet men wel, tenminste voorals- 

 nog, de stabiliteit van dit zuur als betrekkelijk gering beschouwen, 

 hetgeen vooral daaruit zou volgen (altijd uitgaande van deze ver- 

 onderstelling), dat dit zuur zelfs zou ontleed worden door baryum- 

 acetaat (zie pag. 6). Het zuur, boven, het eerste ontledingsproduct 

 geheeten (met betrekking tot de inwerking van baryt), kan op zijne 

 beurt een ontledingsproduct zijn van het zuur van oplosbaar (en 

 onoplosbaar) product (steeds in de veronderstelling, dat men hier 

 niet heeft te doen met een mengsel van stoffen). 



Over een methode, gevolgd ter afzondering der verbinding, afge- 

 leid van oplosbaar (en onoplosbaar) product, en moederstoffe der 

 kristallijne baryum-verbinding (die zuringzuur geeft) en van het 

 lichaam in plaatjes. Oplosbaar product. Men heeft verondersteld, dat 

 deze moederstoffe werkelijk bestaat, wat trouwens nog te bewijzen 

 is (zie zooeven). Eerst werden daartoe pogingen gedaan met neu- 

 traal en bavisch azijnzuur lood, uitgaande van een waterige op- 

 lossing van oplosbaar product (die eenigen tijd had gestaan ter ge- 

 noegzame verzeeping). Een dergelijke oplossing wordt slechts ten 

 deele neergeslagen met neutraal azijnzuur lood, reden waarom men 

 gebruik maakte van basisch acetaat, na evenwel de oplossing eerst 

 te hebben gezuiverd van chloor (met zilvernitraat). Onder deze 

 omstandigheden werd een neerslag gevormd met basisch acetaat, 

 dat werd gekleurd onder den invloed van het licht. Maar, zooals 

 weldra zal blijken, gelukte het, om de vereischte omstandigheden 

 te treffen. Zoolang dit laatste nog niet het geval was, trachtte men 

 het chloor te verwijderen door gedeeltelijk neerslaan achtereenvol- 

 gens met basisch azijnzuur lood, dat echter mislukte (het chloor 

 bevond zich namelijk even goed in het gepraecipiteerde als in oplos- 

 sing). Men keerde bij gevolg terug tot de eerste methode, door het 

 chloor te verwijderen, thans met een getitreerde oplossing van zilver- 

 nitraat, tot grondslag nemende het gehalte van chloor van oplosbaar 

 product. De waterige oplossing van dit lichaam was, na eenige 

 dagen te hebben gestaan, zwak zuur gemaakt met salpeterzuur, 

 alvorens met zilvernitraat te worden neergeslagen. De massa werd 

 na filtratie (het filtraat was dan vrij van chloor) neergeslagen met 

 basisch azijnzuur lood, daarna gefiltreerd, gewasschen, de massa van 

 het filrrum afgenomen (met eenig water), en vervolgens opgelost in 

 verdund salpeterzuur, waarbij een weinig terugbleef van een kristal- 



