174 



enda tribula, excribranda cribro. Hanč tarnen plane fatemur nolle 

 extendere, sed compendiosius ut possumus sub breviloquio coartare, 

 presertim quia verso stilo eam in vicarium nostrum, custodem Pra- 

 gensem et in decretis doctorem, vertisti; ut revera eam nobis pocius 

 expediret silencio preterire, si non esset alia impellens causa, que 

 stimulat: videlicet quia et inter duos declaratos precedentes arti- 

 culos hune tercium ad te misiraus, cum quo eciam ad Pragense capi- 

 tulum prelátům nostrum vicarium destinavimus. Scimus denique, 

 quod ille tibi eum explanabit nitidius, declarabit extensius, penitus 

 tuis dissipatis tendiculis, presertim cum hec magis iuridica sit quam 

 theologica; quocirca more iuristarum ipse meum supplebit imper- 

 fectum. Nos vero, ut non omnino sileamus, aliqualiter eum elucu- 

 brare nitimur, quodammodo theologiam imitantes, parum aliquid iu- 

 ridicum intermiscentes. 



2. Ut autem facti series non lateat, que plerunque adiuvat in 

 enodandis facilius quibuscunque dubiis : Quapropter sciendum quoque 

 est, quod cum vice una iusticie zelo, compassionis moti vinculo, 

 spolta (lege: spolia) pauperum devitantes, propria in persona ad 

 capitulum Pragense venissemus, sollicite, instituimus (lege : institi- 

 mus) postulantes, ut suum ad hec preberent assensum, quatenus bona 

 hominum censitorum et episcopatus nostri subditorum, ab intestato 

 vel [fol. 26. v°. Col. l a ] alias sine liberis decedencium, non ad episco- 

 pum, sed in proximos amicos et propinquos per successionem devol- 

 vantur , cum id ipsum consonum et legi divine ac canonicis non 

 obiret institutis. Qui nostre contemplacionis intuitu id ipsum capitu- 

 lariter coogregati unanimiter consenserunt. 



3. Tempore igitur succedente et forma littere desuper confecta, 

 prefatum vicarium ad capitolum (sic) misimus, ut si in aliquo forma 

 littere displicet, in formám meliorem redigerent, et prout antea suum 

 assensum dederant, modo capitulari sigillo ad perpetuam rei memo- 

 riam communirent. Et quia idem vicarius, factum promovens memo- 

 ratum, preceptum illud nummorum,*) quod ad propositum aliqualiter 

 erat, de filiabus Salphaat hereditatem patris sibi postulantibus alle- 

 gavit, ubi dicitur, quod iustam rem postulant filie Salphaat. Quare 

 inter cetera tibi siügulariter contradicenti et obsistenü subintulit, 

 quod qui contra illum textům aliquid opponeret, non esset bonus 



*) Čti: Numerorum. Příběh a předpis, jehož se dovolával generální vikář 

 Kuneš z Třebovle, stojí ve 4. knize Mojžíšově, kap. 27, verš 1— lt. Ve 

 Vatikánském rukopise jest při následujících řádcích na okraji poznámka: 

 Numeri XXVII. de filiabus Salphaat : vide : 



