309 



Job 20: Omnis dolor irruet super eum. Secundo propter timorem 

 horribilem qui semper eis [145 a ] incutitur, nam de dampnatis dicitur: 

 terrebunt eum formidines (Job 18), quod verbum tractans S. Gregorius 

 libro Moraliura 14. sie dicit: Cum poena hie intelligitur timor qui- 

 escit, sed apud inferos poenarum afflictio est timoris augmentům; et 

 rationem assignat b. Bernhardus sie dicens: Quia ibi est dolor intol- 

 lerabilis, foetor intollerabilis et timor horribilis, et mors corporis et 

 animae sine spe veuiae et misericordiae, sic enim moriuntur, ut semper 

 vivant, et sic vivunt, ut semper moriantur. Quis ista non timet, 

 quis ista perhorrescat? Tercio propter vigorem naturalem, qui in 

 dampnatis totaliter perditur. Nichil enim boni possunt operari vivo, 

 quod plus est, nee aliquid boni cogitare, quia habent voluntatem 

 obstinatam in malo. Unde beatus Bernhardus dicit : Quis putas tunc 

 erit moeror, quis luctus, quae tristicia, cum separabuntur impii a con- 

 sortio beatorum et a visione deifica. Nam privari deifica est major 

 poena, quae cogitari potest, sicut dicit b. Augustinus, concordat Criso- 

 stomus super 25 capitulum Micheae; sie dicit: Si mille gehennas 

 duxeris, nichil tantae amaritudinis, quam privari divina visione, in 

 qua perficitur totum gaudium angelorum et beatorum. Hac etiam 

 morte non est mortuus Re(verendissimus) Pa(ter), sed morte bona, 

 quia operibus bonis et dierum bonorum, et ergo per Dei gratiam 

 consecutus est seu cito consequetur vitam aeternam seu prémium, qua 

 propter illa yehennalis mors illi non dominabitur. Ergo mors illj 

 ultra non dominabitur, quod fuit thema, in quibus verbis unum in- 

 nuitur; sed hujus Reverendissimi patris beatificus status vel beatitu- 

 dine plenus et securus, cum dicitur : mors illi ultra non dominabitur, 

 nee dominabitur. Evidenter patet ipsum esse in vita, sed quia non est 

 in vita praesenti mortali et naturae, ergo est in vita graciae et gloriae, 

 quam nobis eciam concedat Jesus Christus, Mariae filius, amen. 



K rukopisům, které se nám zachovaly po knězi Václavovi Ro- 

 soví, náleží rukopis dvorské knihovny č. 4206, psaný asi r. 1416. 

 Stojít tam na listě 204 b napsáno: Rossius Pressorovinus hos sermones 

 perlexit praeeipue librum de duplici milicia. Obsahuje, jak tištěný 

 seznam udává, sermones dosud málo známého Konráda ze Štěkne. 

 Jméno jeho ovšem napsáno jest, ale rukou Rosovou (XVI. stol.) na 

 prvním listu: z Sztiekne, tak že nevíme, právem-li se mu kázání 

 tato připsati mohou. Mezi udanými řečmi stojí na 1. 143 a — 145 b sermo 

 ad clerum factus per venerabilem M. Ysneri, s. th. prof. de obitu 



