{ 10 ) 



hur'tge rijken, vooral met Duiisckland, gedreven wordt, den waar" 

 borg moet leveren, dat de voorgestelde maatregelen den handel 

 niet te zeer zullen belemmeren. • 



Ofschoon er geen noodzakelijke grond bestaat otn eene derge- 

 selijke kennis bij de Akademie te onderstellen, zoo heeft uwe 

 Commissie toch gemeend, dat de Akademie zich niet geheel aan 

 de haar opgedragen taak behoeft te onttrekken, en der Eegering 

 althans kan mededeelen : wat de wetenschap omtrent de ver- 

 spreiding der ziekte en omtrent de middelen tot onderzoek van 

 de voorwerpen, waardoor zij zich voortplant, geleerd heeft; 

 terwijl zij haar ook de mededeeling der middelen niet behoeft 

 te onthouden, die tot wering van de Trichinen-ziekte gebezigd 

 kunnen worden. 



Omtrent de bepaalde keuze van deze laatste zoude echter 

 haar oordeel aan dat der Heeren Inspecteurs van de Genees- 

 kundige dienst onderworpen moeten worden. Dezen toch zijn 

 volgens de wet van 1 Junij 1865 geroepen, den staat der 

 volksgezondheid te onderzoeken en, waar noodig, de mid- 

 delen tot verbetering aan te wijzen en te bevorderen (art. 1). 

 Dientengevolge zijn zij ook verpligt, zich persoonlijk bekend te 

 maken met den aard van elke de volksgezondheid bedreigende 

 of eene buitengewone sterfte veroorzakende ziekte, en met de 

 bevoegde autoriteiten en geneeskundigen de daartegen noodige 

 maatregelen te beramen (art. 16). 



Zeker is het, dat de zaak in hooge mate de aandacht der 

 Regering verdieut. De epidemiën van den laatsten tijd hebben 

 in het Noordelijke Duitschland zulke droevige gevolgen gehad, 

 dat de Regering weldoet, bij tij ds de noodige voorzorgmaatre- 

 gelen te nemen en het publiek door voorlichting in staat te 

 stellen zich voor de Trichinose te vrijwaren. 



Onder die epidemiën verdienen vooral genoemd te worden : 

 twee op het eiland Rügen, elke van 10 a 20 aangetasten; te 

 Maagdeburg eene, die zich over verscheidene jaren uitstrekte 

 en circa 300 personen aantastte; in Plauen eene van 20 lijders 

 waarvan 1 stierf; in het Anhaltsche eene van 40 lijders, die 

 allen in genezing overgingen ; in Blankenburg eene, waarbij Dr. 

 scholz 270 jagers van het Brunswijksche jagerbataillon be- 

 handelde, en 2 lijders zag sterven; te Calbe aan de Saaie, eene 



