( 41.) 



waaraan men bij het levende varken herkennen kan, dat het 

 Trichinen bevat of aan de Trichinenziekte (Trichiniasis of lie- 

 ver nog Trichinosis) lijdende is. Door Dr. kühn zijn met dat 

 doel voor oogen onderscheidene proeven genomen. Vijf varkens 

 werden door hem met Trichinen-houdend vleesch gevoed. Eer3t 

 nadat zij belangrijke hoeveelheden en wel herhaaldelijk daarvan 

 genuttigd hadden, vertoonden de varkens eenige ziekteverschijn- 

 selen. Zij waren echter weinig in het oog vallend en geenszins 

 gelijk bij de verschillende dieren. Bij eene oppervlakkige be- 

 schouwing kon men ze ter naauwernood herkennen. Allen ver- 

 toonden minder eetlust. Vermagering vond in het geheel niet 

 of slechts in geringe mate plaats. Bij één varken trad stijf- 

 heid en verlamming op, doch eerst na rijkelijke infectie. Schor- 

 heid van de stem werd niet gehoord. Slechts één varken had 

 koorts met versnelden pols, pijn bij drukking van de spieren en 

 het kroop weg in het stroo. 



Neemt men nu in aanmerking, dat deze dieren opzettelijk 

 met Trichinen-houdend vleesch gevoed waren, en dat dus hier 

 de overbrenging der Trichinen veel rijkelijker was dan zulks bij 

 zelf-infectie ooit plaats vindt, en dat desniettegenstaande de ver- 

 schijnselen zoo gering waren, dan komt men tot het besluit : 

 dat er eigenlijk geene voldoende karakteristieke verschijnselen 

 bestaan, waaruit men de aanwezigheid der Trichinen in het 

 varken kan opmaken, en dat deze parasiten niet alleen in kleine, 

 maar zelfs in groote hoeveelheid aanwezig kunnen zijn, zonder 

 in het oogloopende stoornissen teweeg te brengen. 



Hoe ligt men zich in de diagnose vergissen kan, blijkt uit 

 hetgeen kühn vermeldt, dat men namelijk bij twee varkens, 

 die bovenstaande verschijnselen vertoonden, en die derhalve, als 

 van Trichinose verdacht, onder toezigt der politie gehouden 

 waren, na den dood in een groot aantal praeparaten geene 

 enkele Trichine ontdekken kon. Zij waren trouwens aan rheu- 

 matismus overleden, bij welke ziekte, meer nog dan bij de 

 Trichinose, eenige der bovengenoemde verschijnselen gevonden 

 worden. 



Ook de veeartsenijkundige probsïmayer komt, met het oog 

 op deze en nog andere overwegingen, tot het besluit: dat de 

 ziekteverschijnselen der Trichinose bij levende dieren, met name 



