( 75 ) 



species van Pyrola, Diapensia lapponica, Lysimacbia vulgaris, 

 thyrsiflora, Menyanthes trifoliata, Lithospermum officinale, Myos- 

 otis arvensis, Prunelïa vulgaris, Nepeta Glechoma, ïhymus 

 Serpylluin. Solanum nigrum, S. Dulcamara, Verbena officinalis ? 

 vele soorten van Veronica, Utricularia intermedia, Plantago 

 major, soorten van Polygonum, Rumex en Chenopodiunf; Em- 

 petruin nigrum, Euphorbia Helioscopia, palustris ; vormen van 

 Castanea vesca en Eagus sylvatica die slechts tot aan de Cau- 

 casische streek oostwaarts zich verspreiden, treden in Japan op 

 (een onverklaard verschijnsel, tenzij men deze met Amerikaan- 

 sche soorten kan vereenigen (verg. hierachter) ; — verder onder- 

 scheidene Salices, Convallaria majalis, Smilacina bifolia, Gagea 

 triflora, Juncus communis, Luzula campestris, Carex praecox, 

 Poa nemoralis, pratensis, trivialis, Eestuca rubra, Triticum ca- 

 ninum , Aspidium £lix mas, Athyrium filix femina , Pteris 

 aquilina, Blechnum Spicant, Polvpodium vulgare, Ophioglossum 

 vulgare, ' Osmunda regalis, Equiseta, Lycopodium Selago en 

 clavatum, enz. enz. — Het zou niet moeijelijk zijn, deze lijst 

 aanzienlijk te vermeerderen. 



Tegenover deze onbetwistbaar sterke verwantschap der Flora 

 Japonica met Azië, stel ik eenige haar kenmerkende trekken 

 van eigenaardigheid. Zij betreffen vooral het ongewoon, hooge 

 cijfer van soorten in sommige geslachten. Onder de Ranuncula- 

 ceën, die overigens een geheel Aziatisch karakter vertoonen, telt 

 Clematis 11 species, terwijl het geheele Russische rijk slechts 

 11 bezit. De Berberideën 12 species tegen 9 in geheel Rus- 

 land. Het geslacht Acer (met Negundo) is bepaald voorheer- 

 schend, met 16 geheel eigenaardige soorten, waarvan »welligt 

 slechts 1 op het naburige vasteland voorkomt, waar ove*r het 

 geheel 4, in geheel Rusland 7, in Noord- Amerika 6 soorten 

 groeijen. Onder de. Rosaceën klimmen de soorten van Prunus, 

 Spiraea, Rubus en Rosa tot hooge cijfers op. De Saxifrageën 

 worden het meest door eigenaardige genera gekenmerkt, hier- 

 voren vermeld, waarvan echter Deutzia in Amurland, in INoord- 

 Qhiua en Himalaya indringt. Zeer opmerkelijk is het aantal 

 Hydrangea-soorten, 16 in getal, uitsluitend hier vertegenwoor- 

 digd; op het vaste land slechts enkele, in Noord- Amerika 

 slechts 1 30ort. Soortgelijk is de verhouding van Viburnum 



