; 140 } 



bij de Aardbezieplant 33.7 pGt. over dag en 66.3 pCt. 

 's nachts ; 



bij Humulus Lupulusen bij Althaea rosea een resultaat in denzelf- 

 den zin (hoewel de cijfers door düchartre niet genoemd worden) ; 



en bij Gladiolus 24.6 en 28.2 pCt. over dag en 75.4 en 

 71.8 pCt. des nachts. 



Düchartre was zelf verbaasd over deze uitkomst en hij vroeg 

 zich af, of misschien het ver gevorderde seizoen daarop invloed 

 kon hebben, in verband met hetgeen de Heer harting van 

 eene verplaatsing van het maximum der groei-intensiteit meende 

 opgemerkt te hebbeu. 



Eindelijk hebben wij uit den jongsten tijd nog de waarne- 

 mingen van martins te Montpellier en van weiss te Lemberg 

 te vermelden. 



Martins observeerde den groei van een bloemstengel van 

 Dasylirion gracile, die van 1 — 23 Juni 1866, d. i. in 23 da'- 

 gen eene lengte van 2.881 met. bereikte. Hiervan werd eene 

 lengte van 1.266 met. gevormd gedurende den nacht en 0.793 

 met. over dag, zoodat de nachtelijke groei tot dien over dag 

 stond als 1 : 0.63. De snelste groei had plaats tusschen 3 en 6 

 ure in den morgenstond en daarna tusschen 9 U des avonds en 

 middernacht. 



Martins maakt hierbij de opmerking, dat dit voorbeeld niet 

 alleen staat. In Juli 1854 vormde een Dasylirion gracile eene 

 bloemsteng, die zich 1.18 met. verlengde des nachts en slechts 

 0.96 met. over dag, zoodat ook hier de nachtelijke groei de 

 overhand had en tot dien over dag stond als 1 : 0.81. Dezelfde 

 plant bloeide weder in Juni en Juli 1862, met eene bloemsteng 

 ter lengte van 1,63 met. De verhouding tusschen den groei 

 's nachts en over dag was weder als 1 : 0.85. 



Nagenoeg dezelfde betrekking (nam. als 1 : 0.88) vond hij 

 ook bij een Phormium tenax, waarvan de bloemsteng, den 3 den 

 April 1854 te voorschijn gekomen, in 45 dagen eene hoogte 

 van 1.363 met. bereikte. 



Weiss *) eindelijk geeft ons een tal van* waarnemingen, op 

 eene bloeijende Agave Jacquiniana Schuit, van 3 April — 25 



*) 'In karstkn, Botan. Vntersitchungen. Heit II. p. L39 -142 (1866). 



