( 373 ) 



de beredeneerde en beschrijvende catalogus der Hemiptera van 

 die verzameling door den Heer dallas zou worden uitgegeven, 

 zag men in die lijst niet alleen het systeem van amyot gehul- 

 digd, maar ook weder met een overgroot aantal verdeelingen 

 en genera vermeerderd De in 1859 verschenen Catalogus He- 

 mipterorwm van den ,/ Entomologischen Verein zu Stettin" kon 

 nu wel niet anders dan naar hetzelfde stelsel worden ingerigt. 



Ondertusschen groeide voortdurend het aantal nieuwe soor- 

 ten in Museen en kabinetten aan; dat er onder dezen voor- 

 kwamen, die aanleiding gaven, ja noopten tot het vaststellen 

 van nieuwe genera, zal niemand verwonderen. Maar hoe werden 

 dezen in de wetenschap ingevoerd ? Helaas ! meestal, zoo niet 

 op eene min wetenschappelijke, dan toch op eene weinig oor- 

 deelkundige wijze, zonder namelijk die genera met de naast 

 verwanten te vergelijken, zonder hun de ware plaats tusschen 

 de twee naaste verwanten aan te wijzen. Men begrijpt ligtelijk 

 dat dit aanleiding gaf tot groote vefwarring en onzekerheid. 



Maar er is meer. Zeer vele genera zijn door amyot, dallas 

 en anderen opgesteld voor eene enkele soort, die eenige bijzon- 

 dere kenmerken vertoonde; later zijn andere soorten ontdekt, 

 die het midden houden tusschen het oude genus en de daar- 

 van onder eenen nieuwen generieken naam afgescheiden soort. 

 Hoe met dezen te handelen? Zal men die bij het oude genus 

 . voegen en het nieuwe toch laten bestaan ? Zal men al weder 

 een nieuw geslacht vormen of zal men het laatst gevormde we- 

 der intrekken? Daar alleen de soort in de natuur bestaat, en 

 het genus, even als de familie, de tribus, de sectio, eene com- 

 binatie is door het menschelijke onderscheidings-vermogen ge- 

 vormd, zoo kan men over het meer of min natuurlijke, dat is 

 met de natuur overeenkomstige van dergelijke splitsing of her- 

 eeniging moeijelijk wetten vaststellen ; maar het ligt voor de 

 hand dat de menschelijke geest al de onderscheidende kenmer- 

 ken niet altijd voor oogen kan hebben en dat van het geheu- 

 gen oneindig minder geëischt wordt als de genera veel omvat- 

 tend zijn, dan wel als een tal van genera met weinig spre- 

 kende kenmerken opgesteld is. 



In dien geest van zamensmelting van genera wenschte ik 

 vooral de Pentalomiden sensn strictiore te herzien. Reeds stal 



12* 



