( *51 ) 



Wij bevestigen dus, dat er inderdaad een zeer in het oog- 

 loopend verschil in den vorm tusschen de eieren der genoemde 

 soorten van Cycas bestaat; en wij doen dit met te meer nadruk, 

 omdat de kenmerken, aan de ovula der planten ontleend, ten 

 allen tijde als zeer belangrijk gegolden hebben, en, althans bij 

 eeue beoordeeling uit een systematisch oogpunt, veel meer ge- 

 wicht in de schaal behooren te leggen dan de eigenschappen 

 van den bladsteel. 



Met den gesleufden tweelobbigen top der eieren van C. re- 

 voluta staat een ander, zeer opmerkelijk, verschijnsel in ver- 

 band, dat bij C. inermis niet wordt opgemerkt. Wij bedoelen: 

 dat het micropyle-buisje bij gene slechts gedurende het eerste 

 en laatste ontwikkelings-tijdperk der eieren zichtbaar is, doch 

 tusschen die beide uitersten zoodanig tusschen de uitpuilende 

 lobben aan den top is weggedoken, dat men wanen zou dat het 

 ontbrak. (PI. 3, d, e, f.). Door de bijna volledige afwezig- 

 heid dier lobben in het begin ; het rechtstandig uitgroeien daar- 

 van in een volgend stadium, en het uiteenwijken daarvan ten 

 tijde dat de eieren hunne rijpheid te gemoet gaan, wordt dit 

 verschijnsel ten volle verklaard. Bij C. inermis daarentegen 

 is en blijft het micropyle-buisje zichtbaar van het begin tot 

 het einde, en neemt het altijd de hoogste plaats in. 



Indien men nu, bij een geheel rijp ei van C. revoluta mei 

 divergeerende lobben, het micropyle-buisje met aandacht be- 

 schouwt, dan ontdekt men, dat het door eene verheven plooi 

 gedragen wordt, die de breedste zijden van het ei met elkander 

 verbindt, en waarvan vroeger niet het minst was waar te nemen. 

 Hij C. inermis is van deze plooi niets te bespeuren. 



Ontdoet men nu de eieren van beide soorten van Cycas van 

 hun vleezig rood overtreksel, dat stuit men op eene houtige 

 dop, die ook al weder kenmerkend voor beide planten ver- 

 schilt. Wij bedoelen hiermede niet zoo zeer, dat de algemeene 

 vorm dier dop bij C. revoluta meer naar het omgekeerd- 

 hartvormige (PI. 3, i), bij C. inermis meer naar het ovale 

 overhelt (PI. 3, g), zooals dit zich al licht uit den vorm 

 der ongeschonden eieren laat afleiden; maar meer in het bij- 

 zonder,, dat die dop bij C. revoluta, tusschen de uitpuilende 

 plaatsen aan het voorste uiteinde, eene verheven kam vertoont, 



