( 252 ) 



in loop overeenstemmend met de plooi in het vleezige hulsel, 

 terwijl van zulk eene verhevenheid bij O. inermis geen spoor is 

 waar te nemen; en verder dat, aan de beide smalle zijden dier 

 dop, bij eerstgenoemde soort telkens niet meer dan twee, zeer re- 

 gelmatig geplaatste (PI 3, k), bij laatstgenoemde daarentegen 

 een ongelijk, doch altijd grooter aantal, onregelmatig geplaatste 

 groeven voorkomen (PI. 3, h), die, van boven naar onder zich 

 uitstrekkend, gemakkelijk als de indrukselen van vaatbundels 

 herkend worden. 



Geheel in overeenstemming met deze bijzonderheid, ontdekt 

 men dan ook, dat, wel is waar, zoowel bij C revoluta als bij 

 G> inermis, telkens drie vaatbundels uit den steel van het car- 

 pophyllum het ei binnendringen, en dat daarvan de middelste 

 de houtige dop doorboort, terwijl de twee zijdelingsche langs 

 de beide smalle zijden van het ei in bet vleezige hulsel naar 

 boven stijgen; maar dan ook tevens, dat elk dezer laatsten 

 zich bij C. revoluta in niet meer dan twee armen splitst, welke 

 aanvankelijk divergeeren, doch later weder ineenvloeien ; tem ijl 

 bij C. inermis een veel aanzienlijker getal takken, te samen 

 somwijlen tien in getal, doch over de beide smalle zijden on- 

 gelijkmatig verspreid, zich uit de beide hoofdstammen ontwik- 

 kelen. 



De grootte der eieren vond ik voor beide soorten als volgt : 



lengte. breedte, 



bij C. inermis ... 3 tot 4 cent. 2 tot 2,5 cent. 

 bij C. revoluta. . . 3,5 tot 4 cent. 2,7 tot 3 cent. 



Ten opzichte van de kleur der ovula, is het ons voorgeko- 

 men, dat die bij 6'. inermis veel meer tot het oranje, bij C. 

 revoluta omgekeerd tot het vermiljoen overhelt, altijd onder 

 dien verstande, dat de temperende invloed van het dons niet 

 mede in rekening gebracht worde. 



Eindelijk dient nog te worden vermeld, dat ik, evenals de 

 Heer miquel, de slippen der carpophylla bij C. inermis altijd 

 voor liet grootst gedeelte horizontaal zag uitstaan, terwijl zij 

 bij C. revoluta steeds meer naar boven gericht waren en dus 

 met de as, welke haar tot steun verstrekte, een scherpen hoek 

 vormden. Buitendien vond ik die slippen bij eerstgenoemde 



