( 256 ) 



heele eitje het nv'oropyle-buisje (m) binnendringt en zich eerst 

 vertikaal, doch later schuins naar beneden begeeft, tot aan den 

 voet van het kegelvormig uitsteeksel (a)> 'twelk gerekend wordt 

 tot de kern (k) te behooren ; dat zij zich vervolgens van dien 

 voet naar boven terugslaat, doch zóó, dat zij het kegelvormig 

 uitsteeksel nu nauwkeurig overtrekt, met uitzondering alleen 

 van zijn uitersten top (b). Nu is het duidelijk, dat al wat 

 tusschen de twee platen (o en o') eener zelfde opperhuid be- 

 sloten is, onmogelijk anders dan tot het zelfde, en niet tot 

 twee verschillende bekleedsels kan. behooren, en dat dus veran- 

 deringen van structuur, welke later in dat bekleedsel ontdekt 

 worden, nog geenszins geacht kunnen worden te pleiten voor 

 de aanwezigheid van twee verschillende eivliezen, van den be- 

 ginne af. 



Verder kan de zelfde teekening strekken om aan te toonen, 

 dat het micropyle-buisje wel door het vleezige overtreksel (c), 

 maar niet door de houtige dop (d) gevormd wordt ; en einde- 

 lijk, dat de sponzige bruine laag (e), welke de kern onmidde- 

 lijk omgeeft, eveneens tot het eivlies behoort, hoewel zij met- 

 het grootst gedeelte der kern organisch is ineengesmolten. 



VERKLARING VAN DE PLATEN 



PLAAT 1. 



Afbeelding van een carpophyllum met 4 rijpe, hoewel onbe- 

 vruchte, en 2 onrijpe eieren van Cycas inermis lour., afkomstig 

 van een exemplaar, 't welk in den Amsterdamschen Hortus, van 

 1860 op 1861, in de Palmenkas bloeide. Dit exemplaar, het 

 zelfde waarop alle beschrijvingen van C. inermis van den Hoog- 

 leeraar miqüel betrekking hebben, werd in den Amsterdamschen 

 Hortus ontvangen onder den naam van Cycas revoluta, en wel 

 van den tuin te Buitenzorg op Java, in 1846 (Miqüel, Tijd* 

 sc/ir. voor ivis- en natuurk. Wetensch. 1848 T, p. 104J. 



PLAAT 2. 



Afbeelding van een carpophyllum met 1 rijp, 3 halfrijpe en 



