( 261 ) 



beschouwing verdwijnt, zoodra men hein met het vergrootglas 

 ziet. Kleine glanzende vlekjes, die men naauwelijks zag, split-' 

 sen zich in dubbellijnen van goed gekenschetst bandijzer (tae- 

 nit), andere daarmede overeenkomende, doch breedere puntjes 

 splitsen zich eveneens; de taenit omgrenst eene microscopische 

 ellips, waarin staafjes van balkenijzer (kamacit) ingesloten zijn, 

 waaraan zelfs puntjes van zwavelijzer bevestigd zijn, en alles 

 toont aan, dat in dezen merk waardi gen ijzer meteoriet de drie 

 laatste ijzerverbindingen, zooals in alle andere ijzermeteoriten 

 voorhanden zijn, maar tot een minimum teruggebragt. Dit is 

 alleen geschied ten voordeele van het vullingsijzer (plessit), het- 

 welk in zulke overmaat voorhanden is, dat de geheele me- 

 teoriet een homogeen stuk plessit vormt, waarin de beide 

 andere leden van de trias slechts als sporen voorkomen, naau- 

 welijks in genoegzame hoeveelheid om over de ware natuur der 

 geheele massa een juist oordeel te vellen. 



, f In dit opzigt staat de Kaapsche meteoriet onder alle, die wij 

 tot nu toe hebben leeren kennen, geheel uitstekend; wij zien 

 daar het plessit in groote evenwijdige partijen afgezet, die zich 

 alleen naauwelijks merkbaar van elkander onderscheiden door 

 zwakke verschillen bij het terugkaatsen van het licht. Het don- 

 kere is meer naar binnen, het heldere meer naar buiten afge- 

 zet, waardoor ten minste eene soort van laagsgewijze afzetting 

 wordt aangeduid." 



G. rosé *) heeft ook zijne aandacht op de Kaapsche ijzer- 

 massa gevestigd en zegt daarvan : // Het Kaapsche ijzer vertoont 

 iets zeer opmerkelijks: het is volkomen fijnkorrelig en gelijk- 

 vormig, terwijl men toch op de geëtste doorsnede ziet dat het 

 uit volkomen regtlijnige doch zeer vast verbondene lagen be- 

 staat, die bij bepaalde rigting tegen het licht mat en glanzend 

 zijn, terwijl deze verschillen in glans juist tegenovergesteld wor- 

 den, wanneer men de rigting tegenover het licht verandert. De 

 oorzaak van dit verschil wordt evenmin duidelijk wanneer men 

 een afdruk der geëtste vlakte in vischlijm microscopisch onder- 

 zoekt. Het Kaapsche ijzer onderscheidt zich ook zeer opmerke- 

 lijk door zijne groote weekheid, en staat in dit opzigt juist 



*) Annalen van poggendorff, T. CXXIV, pag. 199, 



