( 316 ) 



enkele rij van gelijksoortige cellen, die in de lengte aangroeit, 

 vooreerst door eindelingschen groei, waarbij de topcel, telkens 

 als zij eene zekere lengte bereikt heeft, in twee cellen wordt 

 verdeeld, en voorts door voortgezetten groei en deeling van de 

 cellen, welke aldus achtereenvolgens door deeling der topcel 

 aan den draad zijn toegevoegd. Bijgevolg ontmoet men, van 

 de topcel uitgaande, eerst cellen die door enkele deeling 

 uit deze ontstaan zijn, vervolgens de zoodanige die aan een 

 tweede, en, naarmate men zich verder van den top verwijdert, 

 dezulken die aan verder voortgezetten groei en meermalen her- 

 haalde celdeeling haar ontstaan te danken hebben. Men vindt 

 dus tevens, langs dien weg, de verschillende phasen die elk 

 nieuwgevormd element, bij dien voortgezetten groei en verdee- 

 ling, achtereenvolgens doorloopt, en uit de vergelijking van 

 deze phasen blijkt de ontwikkelingsgeschiedenis. 



De aldus bij onze Spirogyra lineata waargenomen phasen zijn 

 de volgende. In de topcel, en evenzoo in eenige op haar vol- 

 gende cellen, werden noch strepen noch regte chlorophyllbanden 

 waargenomen, maar gewone spiraalvormige banden, doorgaans 

 vijf in aantal, elk met omstreeks twee losse windingen (fig. 1.) 

 Verderop waren diezelfde banden meer in de rigting der lengte- 

 as uitgestrekt, eindelijks geheel regt. Op deze hoogte (fig. 2). 

 begon tevens het chlorophyll bleeker te worden, en was, een paar 

 cellen verder, geheel verdwenen. Alleen het grijze plasma der 

 banden was overgebleven, en dit had zich geplitst in draden, 

 die, aanvankelijk nog de scheiding der banden vertoonende, 

 weldra over de binnen vlakte van den cel wand gelijkmatig waren 

 uitgebreid. Het bleek, dat deze draden , uit de ontbinding van 

 het plasma der chlorophyllbanden ontstaan, aan de cellen van 

 deze Spwogyra, van hier af, het zoo eigenaardig overlangs ge- 

 streepte voorkomen verleenen. 



Den draad verder vervolgende, kwam weldra nieuw chloro- 

 phyll voor den dag, eerst (fig. 3) als opzichzelfstaande bleek- 

 groene vlekjes, waarschijnlijk jonge, bij opweeking niet volko- 

 men gerestaureerde chlorophyllblaasjes, vervolgens (fig. 4) in 

 den vorm van smalle, doch allezins duidelijke banden, elk met 

 eene rij scherp begrensde blaasjes. Deze banden waren regt, en 

 jn de rigting van de lengte-as der cellen uitgestrekt, dus even- 



