( 319 ) 



den draad, dat is met den tijd, veranderende verhouding tusschen 

 den groei der chlorophyllbanden en der cellen in de lengte. Zoowel 

 bij den eersten aanleg der primaire banden in den vorm van spiralen, 

 als bij de lusvormige vertakking in de secundaire banden is 

 het duidelijk, dat die deelen sterker dan de wanden der 

 cellen in lengte toenemen. Het later regter worden van bei- 

 de soorten van banden wijst op een verminderden groei, waar- 

 door het aantal windingen niet meer in dezelfde mate toe- 

 neemt, als waarin zij zelve, ten gevolge van den groei der cellen 

 en hare verdeeling, over eene grootere lengte en een grooter 

 aantal cellen worden verdeeld. Staat de len^tegroei in chloro- 

 phyll banden en cellen gelijk, dan wordt het aantal windingen 

 van deze in het geheel niet vermeerderd. Reeds daardoor moet 

 alsdan op elk stuk van eene bepaalde lengte, op elke cel, een 

 steeds kleiner deel der oorspronkelijke windingen vallen, en in 

 elk zoodanig deel op zich zelf de kromming en de helling op 

 de as vermindereu, om ten slotte onmerkbaar te worden. Mecha- 

 nische rekking, die plaats moet hebben, indien, bij voldoende 

 adhaesie aan den wand, de banden niet alleen niet sterker, maar 

 bepaaldelijk minder dan de cellen in lengte toenemen, is wei- 

 ligt mede in het spel, inzonderheid bij en na het oplossen van 

 het plasma der banden in de eigenaardige draden. In elk geval 

 is duidelijk, dat men bij de voorstelling, die men zich van 

 deze zaak maakt, de chlorophyllbanden niet beschouwen kan 

 als deelen die eenvoudig aan de uiteinden bevestigd zijn en 

 zoo worden uitgetrokken. Vooreerst toch worden bij elke cel- 

 deeling de spiraalbanden door het nieuw gevormde tusschen- 

 schot doorgesneden en alzoo verdeeld in stukken, die elk op 

 zich zelf en in zijne eigene cel de aan allen gemeenschappelijke 

 levensgeschiedenis vervolgen. Doch ook buitendien, en bij elk 

 dier stukken afzonderlijk, moeten de steunpunten voor den me- 

 cbanischen invloed, dien de groei van den celwand naar alle 

 waarschijnlijkheid op den groei en de vormverandering der 

 chlorophyllbanden uitoefent, niet zoozeer aan de uiteinden wor- 

 den gezocht als wel in de geheele oppervlakte, waarmede wand 

 en inhoud aan elkander adhaereren. 

 Leiden, 26 October 1867. 



22* 



