( 2 ) 



zen) *). — Dat de kennis der gymnospermische ovula, de wijze 

 van bevruchting, de ontwikkeling van den embryo door de na- 

 sporingen van mirbel en spach, van schleiden, schacht en 

 vooral van hofmeister in nieuweren tijd op uitstekende wijs 

 werd opgehelderd, is algemeen bekend. Alleen de Cycadeën 

 bleven bijkans geheel buiten den kring van dit onderzoek, dat 

 door het verwijderde vaderland van deze planten, de zeldzaam- 

 heid van bloeijende exemplaren in de botanische tuinen wel 

 verklaarbaar, te meer te betreuren is, daar hunne geslachtsor- 

 ganen van den meest eenvoudigen vorm zijn en hunne grootte 

 het onderzoek gemakkelijker maakt. 



Zonder thans dit onderwerp breedvoerig te willen behande- 

 len, veroorloof ik mij eenige waarnemingen en beschouwingen 

 over de vrouwelijke en mannelijke organen der Cycadeën mede 

 te deelen. De morphologische identiteit der loofbladen en der 

 deelen die de ovula en het pollen voortbrengen, stel ik daarbij 

 op den voorgrond, alleen met dit physiologisch verschil dat de 

 mannelijke organen van Cycas, tot eenen conus vereenigd, zoo 

 als de mannelijke en vrouwelijke kegels van alle overige Cy- 

 cadeën, den terminalen groei afbreken, zoodat deze door zij- 

 knoppen moet worden voortgezet, terwijl bij Cycas de ovula 

 vormende bladen tot eenen grooten terminalen knop vereenigd 

 zijn, uit wiens midden de bladknop te voorschijn treedt. Daarin 

 aanschouwen wij het beeld van een primitief type; structuur 

 en functie in den eenvoudigsten vorm; de ideale opvatting der 

 generatie-organen, die wij door de leer der metamorphose bij 

 hoogere planten vaststelden, is hier door een werkelijk voor- 

 beeld verwezenlijkt. 



Vergelijkt men de verschillende genera der Cycadeën onder- 

 ling, overtuigt men zich gemakkelijk van de homologie der 

 geslachtsorganen; van het carpophyllum van Cycas, dat nog 

 geheel een blad representeert, is er door Dioon en Macrozamia 



*) In het postscript bij de Engelsche uitgave deed brown teregt uitkomen, dat 

 die theorie niet van mirbel het eerst uitging en hij wijst er tevens op, dat aubert 

 du petit thouars reeds onderscheidene bijzonderheden van den bouw van het 

 ovulum bij Cycas waargenomen had, zonder evenwel het begrip van gymnospermi- 

 sche ovnla daaruit af te leiden (Histoire d. Vêgét. des lies d'Afrique). 



