( a ) 



eene geleidelijke overgang naar de schub- of schildvormige or- 

 ganen van Zaïnia en andere genera. Hetzelfde geldt van de 

 mannelijke organen, zoo als ik vroeger meer breedvoerig heb 

 uiteengezet. De mannelijke of vrouwelijke kegels of de termi- 

 nal knop van carpophylla vertegenwoordigen ééne mannelijke 

 of ééne „ vrouwelijke bloem, enkel uit de meest eenvoudige ge- 

 slachtsorganen, antherae of carpella, zamengesteld. 



Terwijl de homologe organen der planten anatomisch en in 

 hunne uitwendige ontwikkeling niet zelden in de hoogste mate 

 verschillen, doet bij de Cycadeën de anatomische gelijkvor- 

 migheid zich nog in zekere mate kennen. De carpophylla (en 

 in menig opzigt ook de androphylla) bestaan uit soortgelijke 

 weefsels als de bladen; vaatbundels treden in semicirculaire 

 plaatsing uit den stam in deze organen, gaan evenwijdig 

 door den steel en de rachis of hunne lengteas, buigen zich 

 naar buiten naar de segmenten der sterile lamina bij Cycas, 

 doorloopen onverdeeld ieder segment, (op dezelfde wijs als 

 door het foliolum van het gewone blad) ; in geheel analoge 

 wijze wenden zij zich naar de inhechtingspunten der ovula, in 

 deze verder doordringend. (PI. I. fig. 1, C. revoluta). Een 

 soortgelijke verspreiding vindt men in de carpophylla van Dioon, 

 Macrozamia, Encephaiartos, Zamia, evenwijdig in den steel, 

 divergerend in den top, maar door de zamentrekking en ver- 

 eenvoudiging van deze toppen tot breede laminae of schilden 

 volgen de bundels hier eene eigenaardige meer boogsgewijze 

 rigting en zijn over het geheel minder ontwikkeld ; de bundels 

 echter welke naar de ovula zich wenden, zijn bij allen zeer 

 duidelijk zigtbaar *). Dwars doorgesneden meer of minder cy- 

 lindrisch, vertoonen zij aan de buiten- of achterzijde de bast- 

 cellenlaag, aan de tegenovergestelde het houtgedeelte. Gom- 

 kanalen, regelmatig geordend, doortrekken het weefsel even als 



*) Als equivalent der uit ware vaten zamen gestelde vaatbundels bezig ik hier 

 deze benaming, hoezeer bij de Cycadeën even als bij de Vaatkryptogamen in deze 

 bundels slechts vaatcellen voorkomen, wier uiteinden gesloten zijn. Men vindt bij 

 de Cycadeën zulke cellen als spirale, gestreepte, scalariforme en poreuse. (Vergel. 

 over dezen lageren vorm der vaatbuudels caspary, JJeber die Gefassbündel der 

 FJianzen: 31 on ai $b e riek te der Berliner Akademie der Wissenschaften, 10 Juli 

 1862). 



1* 



