( 1 ) 



4. de bladsegmenten aan het sterile gedeelte zijn niet meer 

 geheel plat, maar meer of minder gezwollen, cylindrisch, eene 

 wel is waar zeer verwijderde toenadering tot den vorm van een 

 ovulum, waarbij de vergelijking tusschen hunne verharde punten 

 en de hardheid van den top der ovula als te ver gezocht zou 

 kunnen schijnen. Door eene monstreuse ontwikkeling echter der 

 earpophylla van Cycas Rumphii, die ik vroeger waarnam, doet zich 

 die vergelijking meer gelden; bij onderscheidene van hen waren 

 alle ovula door lange bladsegmenten vervangen "*) ; bij een ander 

 carpophyllum der zelfde bloem waren enkele ovula nog voorhanden, 

 maar een zijner sterile segmenten, onmiddellijk op de ovula 

 volgend, w r as veel sterker gezwollen dan de overigen, en in 

 het bovenste gedeelte hol geworden t) en op de doorsnede was 

 de vaatbundel niet eenvoudig een centrale, maar had zich even 

 boven de basis in eenige takken gesplitst, die niet in, maar 

 rondom de as geplaatst waren. Alle overige earpophylla waren 

 in soortgelijke rigting meer of minder afwijkend en ik dwaalde, 

 toen ik vroeger deze carpella voor normale en eene eigen soort 

 aanwijzende heb gehouden. Overgangen overtuigden mij later 

 dat zij tot C. Rumphii behooren, zoo als ik die soort thans 

 (verg. hier achter) opvat; 



5. het ovulum bij alle Cycas-soorten is meer of minder plat 

 gedrukt, parallel met de vlakte van het carpophyllum, een bo- 

 ven- en een ondervlak, ook door de verspreiding der vaatbundels 

 in de buitenste laag van het integument aangewezen, die allen 

 naar 2 zijden gerangschikt zijn; bij de verdere ontwikkeling 

 treedt ook de inwendige houtachtige laag als uit 2 kleppen 

 zamengesteld op, door zijdelingsche naden vereenigd; bij C. 

 Eumphii loopen deze naden zelf in 2 scherpe hoekranden uit. 

 Bij de biovulate earpophylla der overige Cycadeën kan men deze 

 structuur ook herkennen en uit de platgedrukte zien wij door 

 de onderliuge drukking in tegenovergestelde rigting tetragone 

 vormen ontstaan; 



6. anatomisch is het ovulum als een verdikt bladsc^ment ; 



*) Linnaea, XXV. tab. II. fig. 1. 



+ ) l. c. fig. 3. het eerste segment ter linkerzijde, vroeger door mij voor normaal 

 gehouden. 



