( 8) 



wiens weefsels niet in een vlak, maar rondom een middenpunt 

 gegroepeerd zijn, eene voorstelling die ik in 1842 (Monogr. 

 p. 12) reeds aangeduid heb. Heinzel (diss. d. Maerozamia) 

 kwam tot eene soortgelijke verklaring. — Het carpophyllurn be- 

 staat in zijne buitenste lagen uit parenchym, dat naar binnen 

 meestal meer merenchymatisch wordt, en te gelijk treden in 

 die streek veelal eigenaardige verlengde cellen op met verdikte 

 wanden "*). Zoodanige opvolging van weefsels komt ook in liet 

 integuraentum ovuli bij alle door mij onderzochte Cycadeën voor j 

 dat deze twee lagen morphologïsch één integumentum ovuli 

 vormen heb ik vroeger uiteen gezet t) en wordt dit ook thans 

 algemeen aangenomen §). De buitenste later sappige laag, in 

 den jeugdigen staat groen, wordt in rijpen staat veelal rood ge- 

 kleurd; de inwendige laag vertegenwoordigt het meer prosen- 

 chymatisch gedeelte van het carpophyllurn; zij wordt reeds 

 vroeg houtachtig, het laatst op de plaatsen waar later de zoo- 

 genoemde naden voorkomen; beide lagen zijn aan den top, in 

 het buisvormig exostomium *"*), tot een maximum van ver- 

 dunning teruggebragt, beide nemen in meerdere of mindere 

 mate deel aan de zamenstelling van het exostomium en niet 

 zelden loopt daarom ook bij de rijpe zaden de top van het 

 houtachtig gedeelte in eene buisvormige punt uit [PI. I. jig. 

 4, 5) tt). De vaatbundels, eene directe voortzetting van een 

 der bundels des carpophyllums, loopen door de weeke laag tot 



*) Zoo als bij andere planten verschilt het dus anatomisch eenigzins van het 

 vegetative blad (Verg. hierboven bl, 3, en kkaus in pringshüim's Jahrb. IV Deel.) 



f) ii Stmctiira integumenii peculiaris est et ab lila ovulorum, qualia hucusque 

 novimus, aliquomodo di versa. Inde ab initio obfert: 



1. stratum externum carnosum, cellulis parenchymaticis regnlaribus conflatum, 

 eadem epidermkle ac carpophyllurn vestitum. . . ., apex huius strati tubulosus. 



2. stratum secundum, ligneuni vel osseo-ligneum , cellulis parenchymaticis et 

 elongatis compositum, materia deposita inde a prima origine lignescentibus " — 

 Ik voer dit aan, omdat mij onlangs eene tegenovergestelde meening werd toege- 

 schreven (c. a. J. a. oudemans, in Verü. en Mededeel. II. p. 255, en Archives 

 Néerl. II p. 395). De stelling van 2 integumenten is reeds daarom ongerijmd, 

 omdat die beide lagen, geheelenal vergroeid, gelijktijdig ontstaan. 



§) Vergel. eichler in martjus Flora brasil., Coniferae et Cycad. p. 410. 

 **) Tubulu» micropyliferus heeft de Heer oudemans deze plaats genoemd; daar zij 

 geen eigen deel is, schijnt het juister van exostomium tubulosum te spreken. 

 ff) Ook voor Zamia muricata nam n. karstex dit waar. 



