( 17 ) 



van embryoblaüanon voorstelde, anderen dien van yroembryo ge- 

 bruiken. In geenen plantengroep is dit deel zoo zamengesteld als 

 bij de Cj^cadeën; meer of minder cylindrisch bestaat het uit 

 talrijke naast elkander geplaatste verlengde cellen (PI. Il, fig. 7) 

 en aan de oppervlakte bemerkt men overblijfsels van een dun 

 vliesje, waarvan ik de beteekenis niet ken, maar dat, even als 

 op de oppervlakte van den embryo, door eene ligte adhaesie 

 met het endospermweefsel zou kunnen verklaard worden. De 

 cellen toch van de oppervlakte dezer organen, gedurende den 

 groei in aanraking met elkander, kunnen daartoe aanleiding ge- 

 ven. — De proembryo is vast en taai ; alleen op het punt van 

 verbinding met den embryo scheurt hij gemakkelijk af. 



Het endosperm in wiens as de embryo naauw ingesloten is, ligt 

 geheel vrij in de holte (PI. I, fig. 17, PI. II, fig. 11—13); 

 op de oppervlakte is het weefsel eenigzins anders, maar eene 

 eigen membraan, die men zou kunnen afscheiden, is niet aan- 

 wezig; of eene laag van de cellen des eersten endosperms daar 

 zou kunnen overgebleven zijn, waag ik niet te bepalen. Wat 

 gottsche onder het geele vlies verstaat dat het endosperm be- 

 kleedt (Botan. Zeit. I. c. p. 398), is mij niet regt duidelijk, 

 tenzij hij het overblijfsel van den nucleus mogt bedoelen. Niet 

 zelden begint de kieming reeds in het zaad, de radicula door- 

 boort het overblijfsel van den nucleustop en treedt naar buiten 

 (PI. II, fig. 11). Op gelijke wijs zal ook de afbeelding van den 

 embryo van Macrozamia, die ik in 1845 publiceerde (Annal. 

 d. Sc. nat. I. c.) moeten beoordeeld worden; de embryonale 

 toestand is daar reeds voorbij en de eerste bladen ontwikkelen 

 zich. De plumula schijnt bij alle Cycadeën slechts uit eenige 

 schubjes te bestaan. — Over deze en andere bijzonderheden 

 verwijs ik naar mijne mededeelingen in de Annales d. Sc. nat. 

 t. a. p. en de Linnaea XIX, tab. V. 



De pollenvormende deelen *) die den mannelijken conus za- 

 3 menstellen, zijn in alles een morphologisch equivalent der car- 

 ^ pophylla; met volle regt kan men ze antherae noemen, maar in 

 s analogie met de vrouwelijke en tot vermijding van verwarring 



*) Men vergelijke de talrijke afbeeldingen, die van deze organen bestaan. 

 VERST. EX MEDED. AFI). NATGURK. 2*Ie REEKS. DEEL III. 2 



