( 19 ) 



dezelfde epidermis. Evenwel moet ik opmerken dat men twee cel- 

 lenlagen in die wanden kan onderscheiden, ook in purkin je' s af- 

 beeldingen (op lab. I en tab. XVIII, van Zamia media en En- 

 cephalartos longifolius) ; de uitwendige laag is de epidermis, de 

 inwendige eigenaardig parenchymatisch, uit poreuse cellen zamen- 

 gesteld. De cellen der epidermis hebben een zeer naauw lumen, 

 waardoor de genoemde streepjes op de oppervlakte ontstaan. De 

 pollenkorrels zijn zeer uniform in de geheele familie, meer of 

 minder elliptisch, met eene zeer diepe overlangsche plooi, die 

 onder water niet geheel verdwijnt. Dat bij de Cycadeën ook 

 twee dochtercellen in de intine ontstaan, heeft schacht het 

 eerst aangetoond (pringsheim, Jahrb., II, p. 145, lab. XVII, 

 Jig. 26 — 28), zoodat de structuur des pollens geheel met die 

 van de Coniferen kan vergeleken worden. 



Indien nu deze voorstellingen over de generatie-organen der 

 Cycadeeën eenigen grond hebben, dan doet zich voor beiden een 

 gelijke weg van ontwikkeling en metamorphose kennen; in het 

 parenchym des blads, op bepaalde plaatsen, ontstaan de bevruch- 

 tingscellen ; de vesiculae embryonales in den nucleus van het ovu- 

 lum als kleindochtercellen van het voorbijgaande amnios, de man- 

 nelijke bevruchtingscel, d. i. de den tubus pollinicus vormende 

 dochtercel der intine, als eene kleindochtercel van het andro- 

 phyllum (of diens locelli). Bij de angiospermische planten wor- 

 den de bevruchtingscellen langs eenen korteren weg, als doch- 

 tercellen, gevormd. 



De generatie-cellen, als macro- en microsporen, hebben ha- 

 ren eigen levensloop. Langs den weg der voeding door een 

 hooger georganiseerd maar geslachtsloos individu voortgebragt, 

 doorloopt ieder een kort bestaan, om tot één zamengesmolten, den 

 proembryo te doen geboren worden. Niet regtstreeks toch wordt 

 door de bevruchting de eigenlijke plant, d. i. de embryo geboren, 

 tenzij bij Algen en welligt andere lagere planten; de bevruchte 

 vesicula embryonalis ontwikkelt zich eerst tot een eigen wezen, 

 een slechts uit cellen zamengesteld individu, (cellen in lineaire rig- 

 ting in eene of meerdere rijen vereenigd), als eene axile vor- 

 ming, waarvan de laatste of topcel zich deelt en door een voort- 

 gezet proces van cellenvorming den embryo vormt; de embryo 

 is dus zijn terminale knop, bestemd om zich tot liet geslacht s- 



