( ™ ) 



herinnert, door hare bladen aan tropische Coniferen, door hare 

 bloeiwijze bij Gnetum behoort, doet den eersten stap tot het her- 

 maphroditisme (dat bij de eerste Phanerogamen tot aan de Krijt- 

 periode, welligt tot nog later ontbreekt) door de ontwikkeling- 

 van mannelijke organen in een perigonium met een naakt ovulum. 

 Van daar klimt de organisatie op tot de Loranthaceae *), in de 

 beteekenis zooals baillox dien groep onlangs heeft opgevat. Im- 

 mers, bij \Yelwitschia vinden wij liet hermaphroditisme nog on- 

 volledig, bij de Loranthaceae is het reeds tot meerdere volkomen- 

 heid ontwikkeld. — De rudimentaire organen verschijnen, op die 

 wijze beschouwd, niet als eene verkwijning, maar als de eerste 

 stappen tot eene meer zamengestelde organisatie die eerst lang- 

 zaam met den loop des tij ds tot stand komt. 



Bij de geslachtslooze vermenigvuldiging wordt het individu met 

 alle zijne eigenschappen gereproduceerd, de opvolgenden zijn als 

 eene met den loop des tij ds evenwijdige vertakking, en zeldzaam 

 zijn de voorbeelden dat bij dat proces een afwijkende vorm 

 ontstaat. Bij de voortplanting door de generatie is dat standvas- 

 tig blijven van vorm en eigenschappan niet mogelijk. Twee 

 individus, die telkens het nieuwe vormen, zijn niet altoos in 

 gelijkmatige verhouding. Meten wij de vruchtbare pollenkorrels 

 eener soort, dan vinden wij wel eene gemiddelde grootte, maar 

 onderling verschillen zij in afmetingen, daargelaten het verschil 

 van den inhoud. Zoo is het ook met de deelen des vrouwelij - 

 ken orgaans. De bevruchte vesiculae embryonales moeten op ge- 

 lijke wijs onderling verschillen bij hetzelfde individu, zij bevat- 

 ten de eigenschappen van de mannelijke en vrouw elijke zijde, 

 vooral bij bastaardvorming zoo in het oog vallend, vereenigd, 

 maar in telkens eenigzins veranderde verhouding ; deze wet 

 die bij de bastaardvorming sterker zich doet kennen, moet in 

 zwakkere mate bij de vermenging van micro- en macro-sporen 

 derzelfde soort, maar van verschillende individus afkomstig, zich 

 doen gelden. Het di- en trimorphisme der bloemen, de dichogami- 

 sche bevruchting, door j. karl sprengel in zijn bewonderens- 

 waardig boek [das entdeckte Geheimniss der Natur, etc.) reeds aan- 

 getoond, en in nieuwer tijd door darwin en op zijn voetspoor 



*) Mémoire sur les Loranthacécs. 



