( «8 ) 



Niet onbelangrijke aanwinsten voor het geslacht Cgcas wer- 

 den nog in nieuwer tijd gedaan. C. Ruminiana, eene naar 

 het schijnt goede maar tot nu toe alleen in onvruchtbaren staat 

 bekende Cycas, werd van de Philippijnsche eilanden in onze 

 tuinen ingevoerd. Teysmaivn ontdekte in 1862 in Siam eene 

 zeer opmerkelijke soort, die ik in de Botanische Zeitung breed- 

 voerig beschreef (C. sicmensis) ; eene in Nieuw-Holland ontdekte 

 heb ik onlangs in het Tijdschrift der Akademie medegedeeld 

 (C. gracüis). — ■ De in de naamlijsten der bloemisten vermelde 

 namen, bijv. C. speciosa, squarrosa, humilis, enz., zijn dubbele 

 namen van reeds bekende soorten. 



Het geheele geslacht ligt binnen eene ruime geographische 

 omgrenzing die eene ellips vormt, aan weerszijde van de linie 

 en aan haar evenwijdig, en waarvan de einden bepaald worden 

 hier door oostkust van Afrika, eigenlijk door Madagascar en de 

 Mascarhenen, ginds door de eilanden in de stille Zuidzee, wei- 

 ligt door de T^eejee-eilanden en Nieuw-Caledonië. Of de grens 

 verder oostelijk strekt, is mij onbekend. Het geslacht behoort 

 dus tot de Indische Vegetatie in ruime beteekenis opgevat. Het 

 hoogste noordelijke punt schijnt in continentaal Azië, in China, 

 te liggen en ook in Japan, indien C. revoluta daar werkelijk 

 inheemsen en niet van de Loo-Choo-eilanden ingevoerd is. 

 Deze meest noordelijke type, door slechts eene soort gerepre- 

 senteerd, wijkt ook het meest af, vooral door de natuur van het 

 ovulum-bekleedsel, zoo als ik hierboven reeds heb aangewezen, 

 en in haar is de metamorphose van het vruchtblad nog het 

 minst gevorderd, d. i. minder dan bij de overigen afwijkend van 

 het gewone blad. De overige soorten vormen eene reeks, waarin 

 de leden zeer verwant zijn en ieder lid of soort eene betrekke- 

 lijk beperkte verspreiding schijnt te hebben. Tusschen beide ty- 

 pen staat de soort van Siam, door den vorm van hare carpophylla, 

 en gekenmerkt door kleinheid van hare deelen. — De aan C. 

 circinalis verwante soorten, grootendeels eilandbewoners, zijn eik- 



terug te keeren, heb ik hierachter vermeld. Over het geheel is de strijd over zeer 

 verwante soorten, sedert de wetenschap het absolute begrip van species door LIN- 

 naeus gegeven, verliet, in vele gevallen onvruchtbaar, en kan alleen door de stu- 

 die van het gebeele -cslacht een veilige grondslag voor de bepaling der soorten ver- 

 kregen worden, 



