( 30 ) 



nende wijzigingen van den grondvorm der carpophylla hebben hier 

 eene hoogere waarde, vooral wanneer zij gepaard gaan met eenen 

 eigenaardigen habitus, karakters van de bladen en de geogra- 

 phische verspreiding. 



De vergelijking van hedendaagsche plantenvormen met uitge- 

 storven aanverwante uit de tijdvakken die in geologischen zin 

 met onzen tijd zamenhangen, heeft het vermoeden over de af- 

 stamming der tegenwoordige van vroegere soorten in niet weinige 

 gevallen tot eene groote mate van waarschijnlijkheid bevestigd. 

 Men kan die methode over grootere en de oudere tijdvakken 

 uitstrekken en van de soorten op de geslachten overbrengen. 

 Bro>gmart was de eerste die aan Cycas gelijkende vormen 

 onder den naam van Cycadites vereenigde. Het zijn bladen van 

 verschillende soorten uit het groenzand van Koepinge en Hoer en 

 uit de \Yealden-lagen van Duitschland. De uit de Lias van 

 Koburg en uit de Lettenhohle van Thueringen vermelde soorten, 

 voor de laatste uit onvolkomen exemplaren door hallier bepaald, 

 schijnen mij zeer twijfelachtig, en ik waag niet te stellen, dat 

 het geslacht Cycas in het tijdvak, waar de Cycadeëngroep de 

 acme schijnt gehad te hebben, in de Juraperiode, vertegenwoor- 

 digd was. Alle geslachten uit dat tijdvak belmoren tot de af- 

 deeling Zamieae wat hunne bladen betreft, terwijl eenige fossiele 

 stammen den groep der Enceplialarteae schijnen aan te duiden. 

 Over het geheel vertegenwoordigen de Jura-Cycadeën meer de 

 Amerikaansche typen dan die van de oude werelddeelen. 



CYCAS L1NN. 



§ 1. Ovula tomentosa. Carpophylli lamina profunde pinnatifida. 



1. C. revoluta thui\r. F/. Jap. p. 229. Foliola densa li- 

 naria spinoso-pungentia rigida margine revoluta; petiolus spino- 

 sus (in var. interdum inermis) ; carpophylla dense hirsuta, lamina 

 profunde pinnatifida, segmentis apice spinosis; ovula tomentosa. 



Species diu cognita, cultura in regionibus calidioiibus totius fere mundi 

 dispersa. Conf. Munogr. p. 23, Epicrisis in Tijdschr. v. d. Wis- en Nat. 

 Wetensch. T. p. 285. Prodr. p. 6 et 16. — Züccarini in Abhandl. d. Math. 

 Phys. KL d. Bayer. Akad. d. Wiss. 11. 3, p. 237. — Quae iam ante thun- 

 Bërgium de hac specie innotuerunt, in Monogr. L c. commemoravi. — 



