( 87 ) 



liet is mij niet bekend of de moederplant der zaaddoos meer 

 zulke afwijkingen in de vrueht had opgeleverd, noch of de 

 bloem, die de vrucht voortbragt, in eenig ander deel van het 

 gewone verschilde. 



Uit het midden dan van de basis der vrucht, verheft zich 

 als voortzetting van den peduncuhis een tamelijk dikke steel, 

 ongeveer 1 centimeter lang, die van boven 13 blaadjes draagt, 

 welke eenen enkelen krans vormen en gedeeltelijk geheel vrij, 

 gedeeltelijk in verschillende graden met elkander vergroeid zijn. 



Aan deze afzonderlijke blaadjes of carpella zijn de volgende 

 bijzonderheden op te merken . 



1°. het weefsel, waaruit ze bestaan is vast, droog en broos; 



2°. allen zijn voorzien van eenen dunneren rand, die bij de 

 meeste aan de basis begint, bij alle zich voortzet langs den 

 bladrand en den top, waar hij eene insnijding vertoont, zoodat 

 de eigenlijke top vrij blijft en de rand daar twee ronde lob- 

 ben draagt (A en B, 3) ; 



3°. aan de boven oppervlakte van elk blaadje ziet men ter 

 hoogte van den top, dus daar waar de dunnere rand eindigt, 

 een langwerpig-driehoekigen processus van tamelijke dikte en aan 

 de binnenzijde met korte wollige haren digt bezet; dit uitsteek- 

 sel staat verticaal tegen het blad aan of is meer naar binnen 

 gekromd en duidelijk te zien in fig. A, 4; 



4°. op elk ziet men op kleinen afstand van den bladrand eene 

 verhevene lijn, die met talrijke kleine ligchaampjes bezet is. 



Sommige blaadjes zijn met de randen aan elkaar gegroeid, 

 andere aan den top. Twee carpella, die behalve aan den top 

 geheel vereenigd zijn, (fig. B en C, 5) vertoonen nog de bij- 

 zonderheid, dat de verhevene lijnen, sub 4°. bedoeld, aan de 

 basis vereenigd zijn en ééne enkele uitmaken. 



Bij diegenen, welke aan den top vergroeid zijn, is de plaats 

 der vergroeijing aan de randen der uitsteeksels (fig. A, 4). De 

 grens der afzonderlijke uitsteeksels is aangeduid door eene kleine 

 verhevenheid. De vleugelvormige rand (fig. A en B, 3), waar- 

 van de top, zoo als gezegd is, ingesneden is, blijft dus boven 

 de plaats van vereeniging der carpella uitsteken en staat min 

 of meer verticaal daarop. 



Ik zal trachten door vergelijking met de normale vrucht, dr 



