( ss ) 



beteekenis der verschillende waargenomen deelen aan te wijzen. 

 Elk blaa'dje vertegenwoordigt, hieraan is geen twijfel, een af- 

 zonderlijk carpellum. De insnijdingen in den vleugelvormigen 

 rand vinden hare homologa in de insnijdingen van den gelobden 

 stigma-rand van de normale zaaddoos, tusschen eiken verhevenen 

 dubbelen straal van het stigma. De processus (fig. A, 4) beant- 

 woorden aan het gedeelte van den bovenwand van de zaaddoos, 

 van buiten door den opstaanden rand van het stigma begrensd. 

 Dit blijkt daaruit dat 'zij ook met de wollige haren bezet zijn, 

 welke men bij eene normale vrucht van binnen aan den bo- 

 venwand waarneemt. De verhevene lijnen, sub 4°. bedoeld, 

 zijn de placentae, die ook hier reeds met ovtda, in allerlei 

 graden van ontwikkeling verkeerende, bezet zijn. 



Alvorens echter uit de vermelde feiten eenige gevolgtrekkin- 

 gen op te maken, is het noodig eerst andere, reeds bekende 

 gevallen kortelij k na te gaan. 



Reeds vroeg heeft men fructus infructïbus waargenomen; om 

 de uitgebreidheid van de literatuur bepaal ik mij tot de vermel- 

 ding der voornaamste gevallen, die mij bekend zijn, en waarbij 

 eene vrucht of een rudiment daarvan werd waargenomen in 

 eene geslotene, van buiten bijna of geheel normaal ontwikkelde 

 vrucht. 



JaGER (Ueber die Miszbildungen der Gewdchse, Stuttgart, 1814) 

 noemt ze fructus praegnantes. Hij citeert twee voorbeelden van 

 appelen, vermeldt door sachs in zijne Gummarologia, p. 144. 

 Eümpiiius vermeldt er een bij Durio, waar echter de kleinere 

 vrucht besloten was in een van de hokken der moedervrucht en 

 alleen bestond uit een merg van sponsachtig weefsel. De boom, 

 waaraan dit geval werd waargenomen, bracht twee jaren ach- 

 tereen zulke vruchten voort. JaGER vermeldt nog verschillende 

 gevallen van Citrus Aurantium, waaronder echter slechts één 

 voorkomt (beschreven in de Verhandelingen van het Genootschap 

 der Wetenschappen te Vlissingen, Deel YII, p. 285) waarbij de 

 moeder vrucht aan den top gesloten was. 



Schimper deelt in de Flora van 1829 bl. 426 een ge- 

 val mede van Papaver somnifemm, dat vrij wel met het mijne 

 overeenkomt. Hij verhaalt: u binnen in eene rijpe, tamelijk 

 groote, maar overigens normaal gevormde zaaddoos ziet men, 



