( 94 ) 



proeven over het verband tusschen de hoeveelheid water die 

 opgenomen en die welke verdampt wordt, eene plaats vinden. 



Unger heeft in 1861 (Sitsungsber. d. Kais. Akad. d. Wis- 

 sensch. Bd. 44, s. 359) gezocht naar de betrekking tnsschen 

 deze beide grootheden. Hij nam afgesneden takken, die hij in 

 water plaatste, waarvan de oppervlakte hetzij door eene laag 

 olie, hetzij door luchtdichte sluiting met glazen platen, van 

 de buitenlucht afgesloten was. De verdamping van den bebla- 

 derden tak werd uit het gewichtsverlies van den toestel, de op- 

 zuiging uit het verminderde volumen van het water bepaald. 

 Hierbij vond hij met zeer verschillende planten steeds de hoe- 

 veelheid van liet verdampte water grooter dan die van het op- 

 genomene. Later experimenteerde hij met geheele planten, die 

 hij met de wortels zorgvuldig liet uitgraven en in water plaat- 

 sen (Ranunculus polyanthemus en Polygonum hydropiper). Hij 

 verkreeg dan hetzelfde resultaat : -de opneming was een weinig 

 minder dan de verdamping ; een enkele maal waren beide groot- 

 heden gelijk. Wanneer de plant begon te verwelken, dan werd 

 steeds de verdamping overwegend. Eindelijk liet hij krachtig 

 ontwikkelde plantjes van Polygonum lapathifolium, na uit het 

 slib voorzichtig uitgegraven te zijn, in water nieuwe wortels 

 maken en eerst daarna werden zij aan de proef onderworpen. 

 In dit ééne geval, waarbij de planten goed bleven voortgroeien, 

 overtrof de opneming de verdamping in hoeveelheid, de eerste 

 was ten hoogste 7 pCt. grooter. 



Drie jaren later {Sitsungsber. d. Kais. Ah/d. d. W. 1864. 

 Bd. 50) maakte unger opmerkzaam op het bekende verschijn- 

 sel, dat bebladerde takken in water gebracht aanvankelijk frisch 

 blijven, maar na eenigen tijd beginnen te verdorren, hoewel 

 zij schijnbaar in veel gunstiger omstandigheden geplaatst zijn 

 om water op te nemen, dan in den grond staande planten. 

 Hij wees er op, dat er dus eene eigenaardige belemmering moet 

 zijn, die of de opneming van water of de doorvoering daarvan 

 door de plant langzamer of onmogelijk maakt, en hij trachtte 

 die verhindering te overwinnen door de snede van den tak zoo- 

 danig met water in aanraking te brengen, dat dit eene drukking 

 van eenige voeten hoogte daarop uitoefende. 



Wanneer hij de opneming onder deze omstandigheden verge- 



