( 102 ) 



met denzelfden tak, die volkomen frisch gebleven was en geen 

 enkel blad verloren had, werd de proef weder voortgezet. De 

 uitkomsten waren nu de volgende: 



water 

 aantal opgenomen. verdampt. drukking. 



Mrt. Mrt. uren. wichtjes p. uur. wichtjes p. uur. hegin. einde, gemidd 



18 4|u. n.— 19 6 u. av. 



19 6 u.av— 3© 1 u. n. 



30 1 u. ii.— 31 lil", v. 



31 11*". V.-33 12 ». 

 33 12 u —33 12 ". 

 33 12 u —34 1 u . n. 



Daarna begon zich weder lucht uit de snede te ontwikkelen, 

 terwijl de verrichtingen van den tak minder werden, zoodat de 

 proef werd afgebroken. 



25i 



2.26 



0.088 



1.85 



0.07 n-176 



— 44 



-f 66 



19 



0.70 



0.037 



095 



0.05 — 44 



— 111 



- 77! 



22i 



0.64 



0.03 



1.10 



0.05 -f 23 



— 38 



- 7.1 



m 



0.66 



0.027 



0.90 



0.036 — 38 



- 103 



— 70.1 



24 



0.34 



014 



0.90 



0.037 — 103 



— 138 



— 120.! 



25 



0.14 



0.005 



0.90 



0.036 —138 



— 152 



— 145. 



De bovenstaande proeven leeren, dat de opneming van vocht 

 door de planten niet direct afhankelijk is van de verdamping, en 

 dat nog veel minder de laatste van de eerste afhangt. Wel werd 

 bij groeiende planten (Nerium Oleander A., Calodracon B.) meer 

 verdampt en ook meer opgenomen dan bij afgesneden takken, 

 (Nerium C) ; wel bij eene drukkende vochtkolom meer dan zon- 

 der deze, maar tusschen de hoeveelheden van het verdampte en 

 opgenomen water is geen eenvoudige betrekking. Al moet ook 

 toegegeven worden, dat het groot aantal waterwortels der plan- 

 ten in de proeven A en B genoemd grooter oppervlakte en dus 

 ruimer gelegenheid tot opneming van water aanboden dan de 

 snede in de proef C, het is, geloof ik, niet juist, om daarvan 

 alleen de aanzienlijke verdamping en opneming der beide eerste 

 afteleiden. Men bedenke, dat in eene groeiende plant, welke 

 nieuwe organen ontwikkelt, veel krachtiger beweging en omzet- 

 ting der stoffen plaats heeft dan in een afgesneden tak, waarin 

 de geleiding van het sap, gelijk aanstonds blijken zal, als het 

 ware met elk uur trager wordt. 



De hoeveelheid van het vocht, dat van eene bepaalde bladop- 

 pervlakte in een zekeren tijd verdampt, hangt, zooals de proe- 

 ven van ünger en anderen geleerd hebben, behalve van de struc- 

 tuur der opperhuid, vooral van den vochtigheidstoestand der 



