( 131 ) 



dellijk aan het merg grenzende gekleurd, hier en daar was ook 

 iets in het cambium ingedrongen. 



Bij Aesculus rubicunda waren het weder de houtlagen, die de 

 kleurstof hadden opgenomen en de dunwandige weefsels van den 

 secundairen bast, de gittercellen. Bij het hout was de kleu- 

 ring sterker in de jongste en oudste jaarringen dan in het mid- 

 delste hout, en weder vooral in de houtcellen en de gestippelde 

 vaten. 



Bij Acer Pseudoplatanus werd de geheele vaatbundelkring meer 

 of min donker blauw; het merg, de mergstralen en de schors 

 daarentegen bleven geheel ongekleurd. In het hout hadden de 

 vaten, in de schors de gittercellen de meeste kleurstof opge- 

 nomen. 



Bij Fagus silvatica werd het geheele hout blauw, doch vooral 

 de jongste lagen ; mergstralen en merg vertoonden volstrekt geen 

 kleuring. De schors werd anders gekleurd door reactie van 

 looizuur. 



Bij de stukken, die met magenta-oplossing behandeld waren, 

 was de kleurstof grootendeels aan de oppervlakte gebleven, en 

 voor een deel bij A 3 centim., bij B 2 centim. diep inge- 

 drongen. De gekleurde gedeelten waren de wanden der vaten 

 en houtcellen in het hout, vooral in de jongste houtlagen. 



Bij Alpinia nutans eindelijk liet zich de weg van het doorge- 

 voerde vocht niet aanwijzen, want versche stukken, die geen 

 bloedloogzout ontvangen hadden, werden even als de gebruikte, 

 door acetas ferricus in alle deelen blauw gekleurd. Er schijnt 

 dus eene ruime hoeveelheid looizuur in deze stengels te zijn. 



Vergelijkt men deze uitkomsten met hetgeen dezer dagen door 

 hallier is bekend gemaakt in zijne Phytojiatkologie, p. 71 sqq. 

 (reeds in uittreksel vroeger medegedeeld in Landvïirthsch. Ver- 

 suchsstat. 1867. Bd. IX. N°. 1), dan komen zij in zooverre 

 overeen, dat bij zijne proeven ook het merg en de buitenste 

 deelen der schors ongekleurd bleven. Doch overigens wijken de 

 uitkomsten belangrijk uiteen. Hallier beweert dat het vocht 

 steeds eerst door het cambium wordt opgenomen en van daar 

 door de mergstralen naar het hout wordt geleid. Ik vond dat 

 de houtcellen en vaten de geleiders waren van het vocht, ter- 

 wijl de mergstralen bijna altijd ongekleurd bleven. De door mij 



