( 145 ) 



eene slijmvlies vlakte *) te vergelijken) oppervlakte in de holte 

 van het buikvlies uitpuilt, en zóó naar de slijmvlies vlakte van 

 het ostium abdominale tubae Eallopianae gekeerd is.- Tig. 1 van 

 de plaat toont dat bij een ovarium van een meisje van 16 ja- 

 ren, dat aan phthisis pulmonum overleden was. 



Men ziet aan versche, zoowel als aan spiritus-praeparaten der 

 genitalia van jeugdige vrouwen zeer duidelijk, dat het buikvlies 

 rondom den hilus ovarii ophoudt, terwijl de oppervlakte van 

 het ovarium zelf een meer bruinachtige tint heeft. Dat het 

 dikke, uit vele lagen bestaande ware epithelium van het ovarium 

 nog niet met juistheid waargenomen en beschreven werd, hangt 

 wel daarvan af, dat het slechts los met de oppervlakte van het 

 ovarium verbonden is, en, gelijk alle klierepithelia, spoedig na 

 den dood voor een groot gedeelte te loor gaat door vervloeiing. 

 Toch zal men, ook aan een ovarium dat op spiritus bewaard 

 is, hier en daar plekken aantreffen, waar, vooral in kleine in- 

 kervingen van de oppervlakte, nog meerdere lagen van ronde 

 epitheliumcellen gevonden worden. 



Bij het onderzoek, spoedig na den dood, is niets gemakke- 

 lijker dan het aantoonen van het epithelium van het ovarium 

 op doorsnede. Het viel mij, reeds eenigen tijd geleden te beurt, 

 de ovaria te onderzoeken van een meisje van 4J- jaar, zeer kort 

 na den dood. De dikke laag van epithelium en de verlengsels 

 naar binnen waren terstond te vinden. 



Het buikvlies ging, bij den straks beschreven rand, zonder 

 scherpe grenzen, in de oppervlakte van het ovarium over 't Be- 

 hoeft nauwelijks gezegd te worden, dat op de witte vlakte van 

 den buikvliesrand het cylinderepithelium geheel gemist wordt. 



Bij dieren (konijn, hond, kat, kalf) is natuurlijk het onder- 

 zoek in geheel verschen toestand mogelijk, en vindt men terstond 

 de aanzienlijke epitheliumlagen, welke in 't algemeen met die 

 van het menschelijk ovarium geheel overeenkomen. 



In 't eerst verwonderde het mij, ook bij de bovengenoemde 

 ovaria van het vierjarig kind, terstond duidelijke cylinder- of 

 meer fleschvormige verlengsels van het epithelium naar binnen 

 aan te treffen. Ik had mij voorgesteld dat misschien eerst in 



Einbryogenetiscb gesproken, misschien heter: met een sluk huid. 



