( 197 ) 



Holland, Encep/ialartos tegenover Stangeria in Afrika inneemt: 

 in ieder der drie werelddeelen treedt één geslacht op met talrijke 

 soorten en daarnaast een afwijkende type met eene of weinige 

 soorten. Dezelfde wet is voor het Indische of Zuid- Aziatisch e 

 gebied binnen de grenzen van het geslacht Cycas uitgedrukt, 

 waarin naast de talrijke zeer verwante soorten de in vele opzigten 

 afwijkende Cycas revoluta optreedt. 



De kennis der soorten van Zamia werd sedert de uitgave van 

 mijnen Prodromus (in 1861) weinig vermeerderd. Slechts eene 

 soort werd aan de bekenden toegevoegd en over de geographi- 

 sche verspreiding van eenige bekende soorten meer licht ver- 

 spreid. De anatomische nasporingen over den bouw der stammen 

 helderden intusschen de differentiële karakters der genera in 

 menig opzigt op (g. mettenius, Beitrage zur Anatomie der Cy- 

 cadeën). De eigendommelijke interruptie der Cambiumlaag in 

 den stam van Cycas en de daardoor ontstaande scheiding der 

 houtlagen, die ik vroeger aanwees, heeft ook, volgens het onder- 

 zoek van mettenius, in den stam van Encephalartos plaats; 

 een soortgelijken bouw vond ik bij Macrozamia ; bij Zamia 

 daarentegen, zoo als reeds gebleken was uit de vroegere onder- 

 zoekingen van brongniart, en bij Dioon, volgens mettenius, is 

 de aanwas der houtlaag zamenhangend, niet afgebroken, het Cam- 

 bium is steeds regelmatig, en uit eene doorsnede van eenen 

 Ceratozami 'ö-stam meen ik voor dit geslacht die zelfde wet te 

 kunnen stellen. 



De amerikaansche Cycadeën bieden daardoor eene onderlinge 

 overeenstemming aan, en een verschil met de Cycadeën van de 

 oude werelddeelen. Ook in den bouw van den hoofdwortel ont- 

 waart men tusschen Zamia met Dioon en Encephalartos belang- 

 rijke verschillen. Eene eigenaardige bladplooijing en de gelede in- 

 hechting der blaadjes waren als kenmerkend voor de amerikaansche 

 Cycadeën reeds lang bekend. Belangrijk echter zijn de nieuwere 

 nasporingen over de verscheidenheid der epidermis, de rang- 

 schikking der stomata en den bouw der blaadjes, die door bqr- 

 nemann en gr. kraus gepubliceerd werden, en waarvan ik 

 reeds gewag gemaakt heb. De geslachten op de uitwendige mor- 

 phologie gegrond, werden daardoor voor het anatomisch oog 

 volkomen bevestigd. //Door den vorm der epidermiscellen staan 



