( 198 ) 



de Cycadeën, 11 zegt kraus, //tusschen de Coniferen en de Va- 

 rens. 1 ' In Stang eria ziet men de nervatunr en de epidermis met 

 geslingerde wanden van de Yarens. In Cycas en Encephalartos 

 (en Macrozamia) is de epidermis uit drie- tot zeshoekige (dwars 

 geplaatste) cellen gevormd even als bij Pinus. Ceratozamia, 

 Dioon en Zamia hebben eigenaardig verlengde, op bastcellen 

 gelijkende, epidermiscellen, in tamelijk regelmatige overlangsche 

 rigting, die met die van Torreya kunnen vergeleken worden. 

 In Zamia zijn zij evenwel minder prosenchymatisch, aan de ein- 

 den schuinsch afgeknot. — Stemmen aldus de amerikaansche 

 geslachten ook hierin onderling overeen, bieden zij, met elkan- 

 der vergeleken, voldoende verschillen aan. Bij Zamia en Cerato- 

 zamia nemen de epidermiscellen daar, waar de stomata liggen, 

 eene eenigzins andere, meer isodiametrische, gedaante aan, bij 

 Dioon ontbreekt de z. g. bladschors (hypoderma) daar waar de 

 stomata optreden. Deze laag van het bladparenchym, die bij andere 

 planten uit loodregt op de bladvlakte geplaatste prismatische par- 

 enchymcellen bestaat, is bij Cycadeën en Coniferen als uit bast- 

 cellen gevormd Zij is verschillend bij de verschillende genera, 

 en bij het geslacht Zamia naar de groepen waarin men de soor- 

 ten rangschikken kan. In Ceratozamia is zij weinig ontwikkeld, 

 aan de randen en aan de basis der blaadjes zigtbaar; zij vormt 

 eene zamenhangende laag in het bovenvlak der blaadjes, en komt 

 aan het ondervlak alleen tegenover de nerven voor bij Dioon; 

 zamenhangend en sterk ontwikkeld in beide bladvlakken bij En- 

 cephalartos. Bij sommige Zamia-sooYten, bijv. Z. Fisckeri, Kickxii, 

 Ottomis en pygmaea, ziet men haar in dezelfde geringe ontwik- 

 keling als bij Ceratozamia, daarentegen vormt zij eene -enkel- 

 voudige zamenhangende laag, in het bovenvlak bij Z. muricata, 

 Loddigesii, integrifolia, media, debiln en pumila. De overige 

 soorten zijn in dit opzigt nog niet onderzocht *). 



De secundaire aan de oppervlakte van den bodem zich ver- 

 spreidende eigenaardige wortels vindt men bij alle Amerikaansche 

 genera, vooral bij Ceratozamia. 



*) Cycas revoluta verschilt op dergelijke wijs van de overige aan circinalis 

 verwante soorten; bij deze ontwaart men dat weefsel alleen aan de basis, de 

 randen en langs den middennerf, bij revoluta daarentegen vindt men eene za- 

 menhangende laag in het bovenvlak, zooals bij Dioon. 



