( erft i 



rolletjes rusten, in genoemd vlak gebragt, en dus aan de staaf 

 A B de gevorderde rigting gegeven. — Deze wijze van rigten, 

 waarbij het achtereinde B op de plaats blijft en over een bol- 

 letje p bewogen wordt, is zeer doelmatig. — Het is alleen lastig 

 en vermoeijend, dat telkens een der waarnemers een eind weegs 

 van meerdere meters heen en terug moet afleggen, om het 

 einde A in den kijker te gaan waarnemen. — Indien door een 

 kijker, aan de staaf A B verbonden, vooruitziende op een der 

 Bakens, konde gerigt worden, zoude, het meer gemak geven, 

 en naar ik overtuigd ben, de naauwkeurigheid zoude even 

 groot zijn. 



Wat de éénmeter-staven (fig. 3) betreft, hierbij is hetzelfde 

 stelsel in acht genomen, met dit verschil alleen, dat de twee 

 bokken, waarop een viermeter staaf rust, tot één grooten bok 

 of schraag zamengetrokken zijn. Het achtereinde B wordt door 

 een bolletje p, boven op een cylinder, ondersteund. Deze cylinder 

 kan ook op- en nedergeschroefd worden, en tevens voor en 

 achteruit, en zijdelings heen en weder bewogen worden. Bij n 

 rust de koker met twee rolletjes op twee spoortjes welke op en 

 neder, en ook zijdelings, door schroeven verzet kunnen worden. 



Deze staven van 1 el komen niet in het verticale vlak der 

 Basis te staan, maar op een kleinen afstand van enkele centi- 

 meters, in een evenwijdig vlak. De microscopen-drager q q, met 

 de microscopen, wordt gesteld boven de einden A en B van de 

 éénmeter-staaf, dus ter zijde van de Basis; door de boven 

 vermelde zijdelingsche verplaatsing kunnen de microscopen ver- 

 volgens in het vlak der Basis gebragt worden. In dezen stand 

 moeten zij op de einden van twee viermeter-staven gerigt zijn, 

 namelijk het eene microscoop op een voorgaand einde A van 

 een der viermeter-staven, en het andere microscoop op het 

 achter- of volgend einde B van de andere viermeter- staaf. 



Wat de meetstaven zelve betreft die in de ijzeren kokers be- 

 vat zijn, deze zijn, zoo als reeds vermeld is, ieder zamengesteld 

 uit twee gelijke staven, een ijzeren en een zinken staaf, die 

 nevens elkander liggen. Zij zijn door middel van rolletjes waarop 

 zij steunen, en andere waartusschen zij loopen, zoo zamengevoegd, 

 dat ieder op zich zelve zich vrijelijk kan uitzetten en inkrimpen, 

 waarbij de eindglaasjes op de ijzeren en zinken staven zich 



