( 304 ) 



lanceolatis ; perigonio carneo-subcoeruleo-pallido, stylo subexserto 



filamentis paullo longiore. 



Funkia glauca siebold Cat. hort. Acdim. 



•> Sieboldiaua var. condensata miq. Prolus, p. 317 et F. grand iflorae 

 exemplar cultum, ibidem. 



Deze ongetwijfeld wèl onderscheiden soort, verschilt van F. 

 Sieboldiana, latifolia en subcordata in levenden staat op den 

 eersten blik door de sterk zeegroene kleur der bladen, die ook 

 veel grooter en van meerder nerven voorzien zijn, door de korte 

 bloeinstelen, den digten bloemtros, die bijkans tusschen de bladen 

 verscholen is, en waarin de bloemen meer of minder bundelsge- 

 wijs geplaatst zijn. De bladstelen zijn veelal ongeveer IJ 

 voet lang, de bladen aan den voet door de toenadering der ran- 

 den tuitvormig, in nog meerdere mate dan bij de volgende 

 variëteit. De bloemtros is ongeveer 7 duim lang, de onderste brac- 

 teën zijn 2, de bovenste f duim lang, in jongeren staat bleek 

 roodachtig. De bloemen verschillen zeer weinig van die van F. 

 Sieboldiana, 1 f duim lang. De stijl treedt uit de nog niet ge- 

 heel geopende bloem naar buiten, terwijl de meeldraden daarin 

 besloten zijn ; de antherae zijn bleek paarsch ; het pollen geel. 

 In gedroogden staat verliezen de bladen de zeegroene kleur en 

 kunnen dan met die van andere soorten verward worden. 



(i cucullata, petiolis speciei, foliis minoribus, magnitudine F. 

 latifoliae, alioquin conformibus et intense glaucis; pedunculis 

 folia superantibus, racemis minus condensatis, valde elongatis. 



Funkia cucullata sieb. Cat. hort. Acclim. 



De beteekenis dezer variëteit is mij nog twijfelachtig. Met den 

 habitus van F, Sieboldiana vereenigt zij de essentiële karakters 

 van F. glauca, met uitzondering alleen van de bladstelen die 

 van voren een breed openstaand kanaal vertoonen. Ik acht het 

 niet onmogelijk dat zij als een bastaardvorm moet beschouwd 

 worden. Na den bloeitijd worden de bladen meer gras-groen. 



5. Funkia subcordata spreng. Syst. Veg. II. 40. miq. I. c. 

 p. 316; petiolis antice aperte canaliculatis, foliis e basi cordata 

 ovatis breviter acuminatis usque 17-pli-nerviis pallide viridibus; 



