( 378 ) 

 F. 



UIT DE BRON BIJ MIN JAK-TAN AH, ILIRAN EN BANJOEASIN. 



Deze zwartbruine taaije massa ging bij verwarming even bo- 

 ven de 100° C. sterk aan het schuimen; ook bij lang staan bij 

 eene temperatuur van 50° a 60° C. wilde zich het daarin fijn 

 verdeelde water niet afscheiden, zoodat ik ook hier genoodzaakt 

 was, even als bij de sub A beschreven olie, de massa bij kleine 

 gedeelten in eene opene schaal te verwarmen tot dat het schuimen, 

 een gevolg van de eene taaije massa moeijelijk doordringende 

 waterdampbellen, had opgehouden. 



Bij de destillatie ging in den beginne nog waterdamp over, 

 en eerst bij ongeveer 200° C. begon olie over te destilleren ; er 

 werden daarna verkregen: 



Deze ligt gele olie had bij 15° 

 C. een s. g. van 0.8931 en kookte 

 bij 238o c. 



onder 25 0° 



C. 



8.6V.V.Ï 



260° 



// 



4.6 1 



270<> 



// 



5.7 f 



280° 



// 



6.3 / 



290<> 



// 



7.2 \ 



300° 



// 



8.8 j 



310° 



// 



9.0 



320o 



// 



9.5 j 



330o 



// 



10.0 



340o 



// 



10.8 [ 



350° 



// 



11 2 



Deze gele olie had bij 15° C. een 

 s. g. van 0.^969 en kookte bij 

 2S6o C. 



Op het einde van 1867 in Parijs zijnde, vernam ik van 

 mijnen hooggeachten vriend den Heer ii. e. sainte-claire 

 deville, dat Keizer napoleon hem had opgedragen op zijne kos- 

 ten een onderzoek in te stellen naar de eigenschappen der aard- 

 oliën uit de verschillende streken van den aardbol, vooral met 

 het oog op hare toepassing tot verhitting van machinen, en dat 

 hij tot dat onderzoek in bezit was gesteld van een zeer kost- 

 baren toestel tot bepaling van het warmtegevend vermogen der 

 oliën. Het welwillend aanbod om voor mij van de Oost-Indi- 

 sche aardoliën het warmtegevend vermogen te bepalen, werd door 

 mij gretig aangenomen ; van de vier sub A, B, C en D ver- 

 melde oliën zond ik aan deville van ieder ongeveer 20 kan; 



