( 11 ) 



verboudeu zijn, slcclits als eindige diiierenticü beschouwd 

 worden. 



Wij hebben dus, la giiange volgende: 



Men moet bewijzen dat de variatie van /5 .= O is. 

 Hiertoe is: 



{lLx+L'xf + ['^Ly'^L''yr + [^Lz+tJz)2 == standv. 



dat is : 



4 (A ^f + 4 A a; A'^ + (A'^f + 4 (A yf + 4 A ^y A'y 

 + {ll^yT "h 6^2. = standv. 



Maar, in de uitdrukking «, A^ in A^+A"^, Ay in 

 enz. veranderende, van de uitkomst a aftrekkende, en de 

 rest met 2 vermenigvuldigende, komt: 



4 A^A2«+2(A^it;)2-i-4Aj/A2i/+2(A"?/)2+euz.=2A« -standv. 



hierbij : 

 4(Aic)- +4(A!/P +eüz. =4a 



komt: 



4(^0^)2 + 4A.rA-^ + 2(A^^f + 4(A^/)- + A//A'y-|-2(AV/)' 

 + enz. = 4a + 2A«== standv. 

 De tweede uitdrukking wordt alzoo: 



4a + 2Aöe — /? = standv., 

 waarvoor bij la grange staat: 



De uitkomst blijft wel dezelfde, namelijk: daar a stand- 

 vastig is met betrekking tot de variatie ^, zoo is ook A « 

 in dien zelfden zin standvastig, en bijgevolg insgelijks 

 |5 = standvastig. De fout ligt in het verbinden van diffe- 

 rentiaal-uitdrukkingen (die niet tot den vorm van vergelij- 

 kingen tusschen differentiaal-quotiënten herleid zijn) met 



