( 87 ) 

 § 1. Beschrijving van eenen Magyaren- Schedel. 



Ik heb dezen schedel, ruim 8 jaren geleden, van den 

 beroemden ontleedkundige Prof. hyrtl in Weenen ten ge- 

 schenke ontvangen. Ik mag veronderstellen, dat hyrtl den 

 schedel niet gezonden zou hebben, wanneer die niet den 

 gewonen vorm van het volk vertoonde. De schedel is van 

 een' jeugdigen man; de leeftijd is niet opgegeven ^). De 

 schedel is volkomen gaaf. Van al de tanden ontbreekt 

 slechts een enkele maaltand (de derde aan de linkerzijde 

 van de onderkaak), Avaarvan de tandkas is verdwenen en 

 die dus blijkbaar reeds voor eenigen tijd uitgetrokken was. 

 De tanden zijn regelmatig geplaatst; de kroonen der kiezen 

 zijn niet afgesleten. 



De schedel behoort tot den hrachjcephalischen vorm ; 

 wanneer men vlak boven op den schedel ziet, vertoont zich 

 de omtrek kort elliptisch. 



Het voorhoof dsbeen is breed en gewelfd. De oogkas-ran- 

 den en de glahella springen sterk vooruit. 



Het bovenste gedeelte der wandbeenderen is plat. De wand • 

 beensknobbels liggen naar achteren (boven den achterrand 

 van het schubbeen). De slaapgroeve is groot, klimt hoog 

 op de wandbeenderen op, maar is zeer oppervlakkig. 



Aan het achterhoofdsbeen is de lambda-naad aan het bo- 

 venste gedeelte van den regterkant gedeeltelijk uitgewischt. 

 De Squama [pars occipitalis) is plat, en ligt met het ach- 

 terste gedeelte der wandbeenderen in eene vlakte, die, bij- 

 kans regtstandig, maar echter eenigzins naar voren hellend, 

 nederdaalt tot de bovenste halfcirkel vormige lijn, welke dui- 

 delijk uitgedrukt is. Het grondstuk (pars basilaris) onder- 

 scheidt zich door sterke ontwikkeling en breedte. 



*) Op den schedel is het woord Honvéd geschreven, 't geen de naam 

 is van den Hougaarschen Landweer. Waarschijnlijk viel de Magyaar 

 in den jongsten strijd voor de onafhankelijkheid zijns volks. 



