( 89 ) 

 § 2. Beschrijving van den Schedel eens Esthlanders» 



De in September 1860 zoo plotseling overleden Konings- 

 berger Hoogleeraar rathke zond mij in Mei van dat jaar 

 ecnen Esthlandsclien schedel. Hij was afkomstig van eenen 

 bewoner van de omstreken van Dorpat of Derpt-, aan de 

 daar gevestigde Hoogeschool had rathke vroeger de ont- 

 leedkunde onderwezen en van daar dezen schedel naar Ko* 

 ningsbergen medegebragt. 



Het bleek mij al spoedig, dat deze schedel met dien van 

 den Mag l/aar, welken ik bezat^ overeenkwam, en deze over- 

 eenkomst spoorde mij aan om beide naauwkeuriger te 

 onderzoeken. Ook hier is de gedaante van den schedel, 

 van boven gezien, kort; ook hier zijn de wandbeenderen 

 van boven plat. De gedaante der oogkassen, de rigting 

 der bovenkaaksbeenderen, de breedte der buitenste processus 

 pterygoidei zijn overeenkomstig met hetgeen wij bij den 

 Magyaren- schedel hebben opgemerkt. 



Deze schedel onderscheidt zich van dien van den Magyaar 

 doordien het voorhoofdsbeen in het midden eene overlani?- 

 sche ligte verhevenheid aanbiedt; ook is het voorhoofds- 

 been minder breed. Daardoor is de schedel, vlak van bo- 

 ven gezien, meer eirond [forma rotundato-ovata), terwijl 

 hij bij den Magyaar meer elliptisch is {forma rotundato- 

 ovalis). De dwarse afmeting van den schedel tusschen de 

 schubben van de slaapbeenderen wordt door die tusschen- 

 de wandbeenknobbels overtroffen. In de overige bijzon- 

 derheden komen beide schedels bijkans geheel overeen. 

 De groote vleugels van het wiggebeen hebben hier echter 

 slechts de gewone grootte. Ook hier is de glahella sterk 

 ontwikkeld. De oogkassen zijn verder van elkander af, 

 dan bij den Magyaren -schedel; zij zijn minder breed en 

 laag, hoezeer dit weinig verschilt en hoofdzakelijk meer aldus 

 schijnt te zijn, doordien het foramen supraorbiiale in eene 

 insnijding veranderd is. 



