( 102 ) 



voorwerpen^ waarnaar cüvieb, zijnen Elephas indiciis heeft 

 beschreven, onderling soortelijk verschillen. Deze onder- 

 stelling had zelfs zoo diep wortel gevat, dat de olifanten, 

 welke men van tijd tot tijd levend van Sumatra naar Java 

 overbragt en aldaar in half gevangen staat hield, niet ver- 

 der onderzocht, maar algemeen verklaard werden te behoo- 

 ren tot den zoogenaamden Indischen of Aziatischen olifant, 

 waartoe ook, volgens het voorbeeld van cüvier, de olifant 

 van Cejlon getrokken werd. 



Steeds van het beginsel uitgaande, dat, zelfs voor nega- 

 tive bewijzen, de bewijsstukken in de groote wetenschappe- 

 lijke verzamelingen niet mogen ontbreken, en dat het van 

 gewigt is, de Pauna van elke landstreek in het bijzonder, 

 in deze verzamelingen vertegenwoordigd te zien, drong ik 

 herhaaldelijk bij mijnen voorganger, den Heer temminck, 

 aan, de middel in het werk te -stellen, om voorwerpen van 

 den Sumatraschen olifant voor het Eijks-Museum te ver- 

 krijgen. Ik mogt eindelijk zoo gelukkig zijn, hierin te 

 slagen, en het was in Augustus 1845, dat door de wel- 

 willende tusscheukomst van den toenmaligen Gouverneur- 

 Generaal van Nederlandsch Indië, Z. Exc. den Baron j. c. 

 BAUD, verscheidene geraamten van olifanten, afkomstig 

 uit het district Palembang op Sumatra, aan het Rijks-Ma- 

 seum gezonden vrerden. Dadelijk bij het ontpakken dezer 

 geraamten bleek het mij, dat zij in verscheidene opzigten 

 van den olifant van Eengalen afweken. Ik hield mij dan 

 ook terstond onledig met de uiteenzetting der kenmerken 

 van beide dieren, vergeleken met die van den Afrikaanschen 

 olifant, en deelde den Heer temminck deze opgaaf mede, 

 die ze later deed afdrukken ^), na de nieuwe soort onder 

 den naam van Elephas sumatranus vermeld te hebben. 



Sedert dezen tijd werden nog verscheidene andere voor- 



*) Coup (Voeil (jénéral, torn. 2, Leidc, 1817. p. 91. 



