( 148 ) 



durende het jaar 1S60 alleen twee malen 's maands, dewijl 

 de onderzoekingen gedurende het jaar 1859 bewezen had- 

 den, dat de veranderingen in het zoutgehalte slechts lang- 

 zamerhand plaats vinden. Het resultaat dezer onderzoekin- 

 gen vindt men in de vier aan den voet van dit Verslag 

 geplaatste tabellen, uit welke blijkt, in vergelijking met de 

 tabellen in ons vorig Verslag medegedeeld: 



lo. Dat, terwijl op het station Nieuwendam het zoutge- 

 halte in September 1859 zijn maxinum 12,5 per mille 

 had bereikt, dit langzamerhand gedurig is afgenomen en 

 tot in de maanden Julij en Augustus 1860, waar het mi- 

 nimum was 7,1 p. m., om van dien tijd af weer langza- 

 merhand toe te nemen, zoodat het in December al weder 

 9 ^ 10 p. m. bedroeg. 



2°. Dat het zoutgehalte op het station Vlissingen slechts 

 aan zeer geringe variatiën is onderworpen, terwijl uit de 

 beide jaren blijkt, dat het gedurende de zomermaanden iets 

 hooger is dan gedurende de wintermaanden. 



'ó^. Dat op het station Harlingen, waar het zoutgehalte 

 in Julij 1859 een maximum had van 30 p. m., even 

 groot als het maximum van Vlissingen, dit zoutgehalte 

 steeds is afgenomen tot de maand Junij 1860 toe, waar 

 het minimum bedroeg 21,2 p. m: daarna is het weder ge- 

 klommen tot 23,5 p. m. in de maand Julij en sedert dien 

 weer gedaald tot 21,1 p. m. in de maand December. 



40. Dat de sterkste veranderingen in het zoutgehalte van 

 het water hebben plaats gevonden op het station Stavoren, 

 waar het maximum is geweest in de maand Julij 1859 

 24,6. p..m.; het zoutgehalte is langzamerhand afgenomen 

 tot in de maanden Maart en April 1859, in welke maan- 

 den het onder de 12 p. m. (eens tot 8,5 p. m.) is gedaald. 

 Sedert dien tijd heeft het afgewisseld tusschen de 12 en 

 14 p. m. 



