( 175 ) 



ken, hoe hij zich deze voortzetting, die volgens den be- 

 roemden anatoom een quintus musculus thoracem movens 

 zoude zijn, moet voorstellen, geeft vesalius op eene zijner 

 platen "^j eene afbeelding, waar men een menschelijken 

 rectus, door middel van een peesblad, met een dierlijken 

 transversus costarum verbonden aanschouwt. Eene dusda- 

 nige voortzetting van den m. rectus heeft echter, voor zoo 

 verre mij bekend is, geen der latere ontleedkundigen even- 

 min als VESALIUS zelf bij den meiisch waargenomen. Daar- 

 entegen zijn er na hem gevallen bekend gemaakt f), waarin 

 de rectus zich werkelijk om een paar ribben hooger vast- 

 hechtte, maar altijd waren dit vleezige voortzettingen, nooit 

 afgewisseld door aponeurotische deelen. Wanneer wij dus 

 den m. accessorius willen houden voor eene ThierdhnlichkeiU 

 dan is dit in zoo verre waar, als de rectus werkelijk bij 

 sommige dieren langer vleezig blijft {Herpesies en Didel- 

 phys), maar bij een nader onderzoek blijkt tevens, dat de 

 voortzetting van den rectus brutorum bij Antilope^ Capra, 

 Felis^ Canis, Papio, Lutra, Cercopithecus eene geheel an- 

 dere is en' dat in elk geval de m. transversus costarum in 

 ons geslacht nooit zijn analogon gevonden heeft. 



Hetzelfde dat nog met eenig regt van den accessorius 

 mogt worden gezegd, dat hij namelijk als Thierdhnlich- 

 keit kan gelden, laat zich van den anderen vorm van 

 m. thoracicus in ^t geheel niet aantoonen. Bij geen dier- 

 soort is het ons mogen gelukken iets te vinden, dat naar 

 sternalis van den mensch geleek en wij zien ons dus wel 

 genoodzaakt, deze anomalie voor eene spier sui generis te 

 houden. De naam sternalis brutormn, dien halleti-, hyrïl 

 en anderen aan dien spiervorm gegeven hebben, is dus ook 



*) Vesalius 1. c, pag. 184, quinta musculorum tabula ^\ r. s. t. 

 t) Zie de door ons aangehaalde waarnemingen van accessorius ad 

 rectum op blz. 165 en volg. in de noot. 



