( US ) 



nen. Waarom altoos in oneven getal? Omdat een driedee- 

 lige doorn bestaat uit den middelsten, grooteren doorn, die 

 oorspronkelijk een blad was, terwijl de zijdelingsche, dui- 

 delijk daarmede zamengegroeide, naar mijn inzien, zijn de 

 met den bladsteel zamengegroeide en in doornen veranderde 

 steunbladen (PI. 1, f. li. Waar in B. vulgaris soms een 

 onverdeelde doorn is, ziet men meest altoos overblijfselen 

 van steunbladen aan de zijde van zijnen voet en hiermede 

 zamengegroeid. Bij linnaeus {Prolepsis plantarum, in Amoen, 

 Acad., YI, p. 330) komt het denkbeeld reeds voor, dat 

 de doornen van Berberis oorspronkelijk bladen zouden zijn. 

 Zoo zegt ook üECANDOLLE, Prodr., I, p. 105, dat de 

 folia primaria der soorten van Berberis dikwijls geaborteerd 

 en in doornen veranderd zijn, dat de folia secundaria in 

 de oksels (der doornen) zijn fasciculata. üe stand der bla- 

 den bij Berberis schijnt te zijn eene foliatio sparsa, naar 

 den meest gewonen regel der Phyllotaxis |. 



Ook bij Mahonia Aquifolium NcrrALL en de tot dezelfde 

 familie behoorende Epimediwn alpinum L, , en Nandina do- 

 mestica thunb. zijn de slipulae ertrafoliaceae en met den 

 bladsteel zamengegroeid. 



Bij de Violaceae, althans in het geslacht Viola zelf, 

 zijn de bladen verspreid en zijn de stipulae extrafoliaceae 

 zeer in het oogvallend. De bracieolae op den bloemsteel bij 

 Viola tricolor zijn tegenovergesteld en schijnen ontstaan te 

 zijn uit steunbladen, tusschen welke de bijzondere bloem- 

 steel of pedicellus ontspruit op dezelfde plaats waar anders 

 de bladknop tusschen de steunbladen zoude staan. Deze 

 oorsprong wordt bevestigd door het meer of min vindeelige, 

 dat aan deze bracteolae eigen is, terwijl, zoo als men weet, 

 de steunbladen in V. tricolor altoos duidelijk vindeelig 

 zijn. Iets diergelijks ziet men evenzoo in eenige andere 

 soorten van Viola. Dat bracteae en bracieolae zeer dikwijls 

 uit steunbladen en alzoo niet altoos uit de bladen zelve 



