( 253 ) 



De betrekkelijke grootte dezer drie doelen wisselt even- 

 wel af. In dezelfde figuur toch ziet men zonder bloem af- 

 gebeeld, het veranderde blad grooter dan de veranderde 

 steunbladen, zoo als dit dikwijls gezien wordt. Soms ook 

 is het bloeiblad geheel geaborteerd, zoodat alleen de steun- 

 bladen (thans bracteae geworden) zijn overgebleven. In de- 

 zelfde figuur ziet men (links) eene denkbeeldige schets van 

 den stand van het blad, daar binnen de twee steunbladen 

 tusschen welke de bloemknop o gelegen is. 



De bladscheede van de ümbelliferae zoude men kunnen 

 beschouwen als een verbreeden bladsteel. Het komt mij ech- 

 ter waarschijnlijker voor, dat die verbreeding geboren is uit 

 eene zamengroeijing der twee steunbladen met de binnen- 

 zijde van den bladsteel. Vandaar dat men zeer dikwijls — 

 duidelijk b. v. bij Aegopodium Podagraria L. — aan den 

 top der bladscheede, naast den bladsteel, aan elke zijde 

 eene punt (den top van elk steunblad) ziet uitsteken. 



De zoogenaamde oc/irea bij de Pohjgonaceae, (b. v. bij 

 Polygonum en Rumex) en bij Platanus^ is niets dan eene 

 zamengroeijing der steunbladen tot een meer of min geheel 

 om de steng omloopend kokertje vereenigd. Het zijn alle 

 binnenbladige steunbladen In Polygonum Bisiorta steekt 

 de top dezer zamengegroeide steunbladen aan de binnenzijde 

 van den voet der bladschijf uit, even als de ligula bij de 

 grassen. In Rumex scutatus L. vormt dit omloopend ko- 

 kertje de hractea^ die hier dus ook al wederom uit steun- 

 bladen ontstaan is. 



Vele schrijvers ontkennen het bestaan der steunbladen 

 bij de Monocotyledonen. Dit komt mij echter geheel on- 

 f^cGcrond voor. Aug. de st. hilaire en anderen beeldden 

 reeds zeer duidelijk de steunbladen van Potamogeton af ^). 

 In eene menigte Monocotyledonen schijnen de steunbladen 



*) Morphologie végêtalc, 1841, fig. 105, p. 193—194. 



