( 302 ) 



de digestie bij een Rund, dat eene galblaas bezit, wel naau- 

 welijks meer periodisch of afgebroken zal zijn dan bij liet 

 Hert, waar de galblaas ontbreekt. Dezelfde schrijver houdt 

 dan ook in het tweede deel van zijn Handboek over de 

 vogelen deze gissing terug en zegt, dat de meeste vogelen 

 eene galblaas bezitten, maar dat deze bij vele onbestendig 

 schijnt te zijn. — Zoo ontbreekt de galblaas, behalve bij 

 den Struis, de Duif en den Papegaai, bij den Scolopax arcu- 

 atüj terwijl tiedemann die vond bij den Scolopax Galli- 

 nago. Baetholinus vond geene galblaas bij den Kraan» 

 vogel, SNEIDEES Wel ; COMMELIN voud haar niet bij den Eoer- 

 domp, MUEALDO wel; volgens collin ontbreekt zij bij den 

 Koekoek, volgens tiedemann is zij daar aanwezig ; volgens 

 BAETHOLiN zoudc zij bij dc Paauw niet voorkomen, waar 

 TIEDEMANN haar wel vond. — Zoo vond ook perrault on- 

 der zes Arduae virgines slechts viermaal eene galblaas, en 

 onder tien Parelhoenders werd die tweemaal gemist ^). 



Wij herinneren hierbij aan het bovenvermelde van owen, 

 die bij ééne Giraffe geene galblaas en bij eene andere twee 

 aantrof. 



Hieruit schijnt wel te blijken, dat het al of niet aanwe- 

 zig zijn van eene galblaas eene zeer ondergeschikte zaak 

 is, die voor de functie der digestie niet zooveel gewigt 

 schijnt te hebben. — In gewigtige organen, waarvan het 

 gemis nadeelige gevolgen zoude hebben, veroorlooft de na- 

 tuur zich dergelijke spelingen niet. 



Geheel onverschillig zullen wij dit echter niet noemen ; 

 de vraag is namelijk, of dit gemis van eene galblaas door 

 iets anders kan worden vergoed. 



Eenige onderzoekingen schenen mij dit te bevestigen, 

 hetgeen mij aanleiding gaf om over dit punt de aandacht 

 der Akademie eenige oogenblikken bezig te houden. 



*) Tiedemann, Zoölogie, Bd. II. pag. 506 



