( 309 ) 



naauwelijks meer dan 2 millimeters, tegen die van den. 

 vergezellenden tak der vena portarum van meer dan een 

 centimeter grootelijks afstak. Hieruit blijkt dus duidelijk, 

 dat de wijdere galbuizen bij het Paard eene vergoeding ge- 

 ven voor het gemis eener galblaas. Ook bij de Duif, waar 

 de galblaas ontbreekt, vond ik de galbuizen betrekkelijk 

 zeer wijd, nadat deze door gele stof waren opgevuld, die 

 op verscheidene plaatsen in het levernet was ingedrongen. 



TiEüEMANN zegt, dat die vogels, welke geen galblaas 

 bezitten, meestal twee of drie galbuizen hebben; ::oo 

 heeft volgens hem de Duif drie galbuizen ^). Zoo vond 

 COMMELIN bij den Roerdomp geene galblaas, maar twee 

 galbuizen, hoezeer muralto bij een ander exemplaar wel 

 eene galblaas aantrof f). Ook bij den Papegaai, die geene 

 galblaas heeft, zijn twee leverbuizen, de eene gaat regt toe 

 naar het darmkanaal, de andere, die daarvan in het ge- 

 heele beloop gescheiden is, ontspringt met twee wortels, 

 die zich vereenigen door een dwarsen gang, doch verder 

 weder gescheiden verloopen, en op de helft tusschen lever 

 en ingewand onder een spitsen hoek te zamenvloeijen, zijnde, 

 volgens MECKEL, eene aanduiding van eene galblaas §). 



Indien wij nu ook het denkbeeld van tiedemann van 

 het mechanisch nut der galblaas, om den inhoud bij den 

 doorgang der spijzen in het duodenum uit te storten, willen 

 toelaten, zoo dwaalde tiedemann in de meening, dat in 

 de lever de galsecretie altijd gelijkmatig voortging. Het 

 is uit de onderzoekingen van bidder en schmidt ^^) en van 

 onderscheidene latere schrijvers overtuigend gebleken, dat de 

 werkzaamheid van de lever na den maaltijd zeer klimt, en 

 zich van het 2^e tot het 14*^e uuj ^a dien tijd voort- 



*) Zoölogie, l. c. pag. 505. 



t) Zoölogie, l. c. pag, 506. 



§) Syst. d. Vergl. Anat, Th. IV, pag. 476. 



*•) Die Verdauungssafte, Mitau 1852, pag. 166 sqq. 



