{ 310 ) 



zet *). Dus zal ook bij dieren, die geene galblaas bezit- 

 ten om dien tijd de gal rijkelijker in het darmkanaal af- 

 vloeijen, terwijl bij opvulling der ingewanden door spijs en 

 grootere drukking op de lever de gal rijkelijk uit de zoo 

 wijde galbuizen zal worden geperst, zoodat hierdoor het 

 bijzondere nut voor dit oogmerk wegvalt. 



Wij gelooven dus niet, dat hierin het voornaamste nut 

 van eene galblaas bestaat; de galblaas zondert namelijk 

 zeer rijkelijk slijm af, dat zich, zoo als bekend is, met de 

 gal vermengt, en deze kleviger en lijmeriger maakt. 



Dat slijm wordt, zoo als reeds ebbrle voor vele jaren 

 heeft aangetoond, bij zijne vermenging met zuren chymus ge- 

 praecipiteerd, tegelijk met nog andere bestanddeelen der gal ; 

 dat nu dikker en taaijer geworden slijm vereenigt zich 

 met de onopgeloste en onoplosbare vezels en overblijfselen 

 der spijs, verbindt die te zamen, scheidt zoo den meer vloei- 

 baren chym van het onoplosbare gedeelte en geeft zoo aan- 

 leiding tot de eerste faecaalformatie f). Dat slijm wordt 

 echter niet afgezonderd door het eigenlijke leverweefsel, maar 

 door de wanden zoowel der galblaas, als van de galbuizen; 

 zoo vonden wij dan ook rijkelijke, hoewel zeer kleine cryp- 

 tae mucosae in de wijde galbuizen van den Olifant §). 



Doordien nu de dieren, aan welke eene galblaas ontbreekt, 

 hiervoor zoo veel wijdere galbuizen schijnen te bezitten, 

 wordt op deze wijze even volkomen aan de behoefte om 

 de gal met slijm te vermengen voorzien, hetgeen dus bij 

 dieren zonder galblaas maar met zeer ruime galbuizen, 

 zoo als bij den Olifant, nog rijkelijker kan plaats hebben, 

 dan bij aanwezigheid een er galblaas. Uit anatomische gron- 

 den zoude zich dus moeijelijk laten afleiden, of bij dieren 



♦) LüDWicii, Phi/sioL, 2<^ Ausg. VA. II. Abth. 2, S. 326. 

 t) J. N. EBERLE, Phys''oJ, dar Verdamng, 1834, pag. 215. 

 §) Fig. IV. d. 



