( 88 ) 



voordeel worden verkregen, dat zonder groote schade voor 

 de veehouders het longzieke vee vroegtijdig afgemaakt en 

 dus het gevaar van verspreiding der ziekte verminderd 

 worde. Daarbij komt nog, dat de overtuiging van het 

 onschadelijke van genoemd vleesch onder de bevolking en 

 zelfs bij de hoofden der gemeentebesturen ten platten lande 

 zoo algemeen gevestigd is, dat het onvoorwaardelijk verbod 

 op gewigtigen tegenstand zou stuiten. In alle opzigten is 

 het daarom wenschelijk, het onschadelijke toe te laten en 

 niet te vergunnen, dat, zoo als thans maar al te veel plaats 

 vindt, voorschriften worden gegeven, om datgene te weren, 

 wat men ernstig weren kan noch wil. Maar, terwijl men 

 dus, van de eene zijde, het onvoorwaardelijk verbod van 

 gebruik en verkoop van genoemd vleesch noch noodig, 

 noch nuttig, noch uitvoerbaar acht, wordt, van de andere 

 zijde, de eisch van een streng toezigt des te dringender, 

 opdat het werkelijk schadelijke niet worde over het ioofd 

 gezien en met gevaar voor leven en gezondheid als voedsel 

 gebruikt worde. Het vereischte toezigt nu kan, naar het 

 oordeel der Afdeeliug, worden onderscheiden in het geiwne 

 en in het buitengewone. 



a. Het geivone toezigt. Dit behoort ten allen tijde te 

 worden toegepast. Het schijnt wenschelijk dit uit te streklen 

 zoowel over alle beesten, voor ze geslagt worden, als o^er 

 het vleesch, na de slagting. Ontbreekt dit toezigt, dan staat 

 het vast, dat nu en dan voor de gezondheid nadeelig vleesih 

 in den handel zal worden gebragt en door den mensch als 

 voedsel gebruikt. En aangezien de verbruiker niet in sta^t 

 is, zich hiertegen te vrijwaren, schijnt het Staatspligt, daarcp 

 toe te zien. 



In vele gemeenten van ons vaderland bestaan dan co 

 ordonnantiën op het verkoopen en de keuring van vleescj, 

 die evenwel niet allen even doelmatig zijn en voor wig.' 

 stipte handhaving ook niet overal voldoende wordt zorr 



