I 



( 121 ) 



en de bloedvaten, — in lig tere gevallen werkelijk eenige 

 baat hebben gevonden bij het drinken van dit water, even- 

 zoo als bij ons te lande het branden met den sleutel van 

 ST. HUBERT nog altijd door eenigen geacht wordt, meer 

 dan gewone brandijzers, heilzaam te zijn tegen den dolle- 

 hondsbeet ! Van oudsher zijn dan ook, met betrekking 

 tot dit onderwerp, aan meer andere, dergelijke, zooge- 

 naamde sympathetische middelen krachten tegen vergiftige 

 stoffen toegeschreven. Het meest overeenkomend geval met 

 ons onderwerp, om van andere te zwijgen, wordt gevon- 

 den in de geschiedenis van den hoorn van den rhino- 

 ceros. Bij vele volksstammen, zoo in xifrika, als vooral 

 in Azië, en van daar uit in de middeneeuwen zelfs in 

 Europa, heeft lang, en ten deele nog, het geloof bestaan, 

 dat deze met wonderdadige geneeskrachten is begaafd, in 

 het bijzonder tegen slangen-beet ^). Ook is het bekend, dat 

 oudtijds daaruit insgelijks bekers werden vervaardigd, die 

 gelijk de faam luidt, begonnen te ,/ zweeten'^, zoodra er 

 vergiftige dranken in werden gegoten, of handvatten van 

 messen, die ^ van zelven" vochtig werden, zoodra zij in aan- 

 raking kwamen met vergiftigde spijzen f) ! 



Ik heb nogtans eenen gewigtigen grond meer voor deze 

 mijne verklaring, en tegen het nog altijd mogelijk vermoe- 

 den, dat werkelijk het hout, waaruit deze beker is ver- 

 vaardigd, geneeskrachtige eigenschappen bezit. Zoo als het 



*) In eene vroegere Akademie- Vergadering heb ik daarover, te 

 gelijk met dit onderwerp, reeds gehandeld (30 Maart 1861; zie Versl. 

 en Meded., DL. XII, blz. 131); ik stel mij echter voor, dit onderwerp 

 liever te bewerken voor het Nederlandsch Tijdschrift voor Geneeskunde, 

 als van een meer dadelijk praktisch geneeskundig belang. 



* 



t) Vergelijk daarover vooral Marx, Geschichtliche Darstellung v. de 

 Lehre der Gif te, alsmede • Verhandelingen o. d. Natuurl. Gesch. d. Ned. 

 overz. bezittingen, 1839, Zoölogie, blz, 189. 



