( 138 ) 



ken heeft aan de aanwezigheid van // hitierstoffen\ die in alle 

 deelen der planten verspreid zijn, en waarvan elke plant 

 hare eigene wijziging zou bevatten, analoog aan de aescu- 

 line in den kastanjebast, aan de quercine van den eiken- 

 bast en aan de salicine van den wilgenbast. 



Uit de beschrijving der proeven en der wijze, waarop 

 die genomen zijn, blijkt intusschen, dat greiss slechts bij 

 twee proeven waarnam, dat de vochten reeds op zich zelven 

 fluoresceerden (// schillerten^^), te weten het waterig extract 

 van den esschen- en den eiken-bast. In al zijne andere proe- 

 ven sprak het verschijnsel niet (zoo als dit bij onzen beker 

 zoo buitengemeen krachtig geschiedt) op het bloote oog, 

 maar moest daartoe gebruik worden gemaakt van eene lenSj 

 waarmede hij een^ lichtkegel van opgevangen zonnestralen in 

 en door het vocht liet vallen. Op die wijze heb ik dan ook 

 bij het hout van den manna -esch (hoezeer op verre na niet 

 zoo sterk als bij den bast) de opgave van greiss bevestigd 

 gevonden, zoowel bij aanwending alleen van een bol glas, als 

 ook van dit met gelijktijdig gebruik der porte-lumiere in 

 een donker vertrek, die ik echter, bij vergelijkend onder- 

 zoek met mijnen ambtgenoot van den broek, bevond ten 

 deze onnoodig te zijn. 



Zooveel blijkt nu wel hieruit, dat kunstmatig fluoresce- 

 rende vochten ook door AoM^soorten kunnen worden opge- 

 leverd, maar wij zijn door deze opgaven nog niet gevor- 

 derd tot het beantwoorden der vraag : of er, en welke andere 

 houtsoorten zijn, die dit verschijnsel, althans zóó sterk spre- 

 kende, voor het hloote oog opleveren, als het hout, waar- 

 uit de slangenbeker van Ceylon is vervaardigd. — [Ter ver- 

 duidelijking van mijne mededeeling zij nog vermeld, dat 

 waar door mij daarin van fluoresceren of f/schillern" gewag 

 is gemaakt, dit steeds bedoeld wordt zonder het gebruik 

 van eenen invallenden zonlicht-kegel]. 



