( 148 ) 



In het geslacht der eiken, worden de karakters bovenal 

 ontleend aan de rijpe vruchten d. i. de eikels, en de kel- 

 ken of napjes. Alle andere organen bieden tot onderschei- 

 ding wel minder gewigt aan, maar zijn toch niet zoo 

 gering te achten, dat men die te eenenmale moet veronacht- 

 zamen. Dit geldt bovenal nieuwe geslachten, als men die 

 wil vestigen. 



Na dit te hebben op den voorgrond gesteld, meenen wij 

 te kunnen komen tot de speciale beschouwing van de kri- 

 tische mededeelingen van ons geacht medelid. 

 1''. Quercus elegans, glaberrima en placentaria BL. moeten 

 eene soort maken, te weten, Q. elegans bl. 



Zij wordt toegelicht door afbeeldingen (tab. II — V); 

 terwijl wij twee afbeeldingen ontvingen van de, vol- 

 gens den schrijver, als synoniem hiertoe te brengen 

 Q. spicata SM? 

 2^, Wordt gevindiceerd als soort Q. microcalyx van kort- 

 hals tegen blume en miquel, die haar als eene 

 bijsoort van Q. spicata sm. hebben voorgedragen 

 (tab. VII). 

 3°. Over Quercus pseudo-Molucca bl. Hieromtrent be- 

 staat verschil tusschen dien schrijver en den Heer 

 MiQUEL. Eene verscheidenheid van blume wordt 

 door den Heer miqüel tot soort verheven, waar 

 zich de Heer oudemans tegen verklaart. Hij wil de 

 soort Q. pseudo-Molucca behouden en geeft er eene 

 uitvoerige beschrijving van, door twee afbeeldingen 

 (tab. Vin, IX) toegelicht. 

 4®. Opmerkingen over de Synonymie van Q. Sundaica 



BL., Q. pruinosa bl., Q. Korthalsii BL. 

 5'. Over Q. pallida bl. (tab. X, XI). 

 6®. // // thelecarpa MIQ. 



7\ // // induta bl., op nieuw beschreven en afge- 

 beeld (tab. XII, XIII). 



